Uzasadnienie
Z. S. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż sam prowadzi gospodarstwo domowe, wynajmuje mieszkanie o pow. [...] m2, nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż uzyskuje dochód z tytułu renty inwalidzkiej w miesięcznej wysokości 1.454,32 zł brutto. W uzasadnieniu wskazał, iż ponosi następujące miesięczne wydatki: alimenty – 600 zł, poborca skarbowy – 256,34 zł, lekarstwa – około 48 zł, mieszkanie oraz opał – 100 zł, telefon – 40 zł, zakupy spożywcze – 180 zł, odzież i obuwie – 40 zł, energia elektryczna – 35 zł, woda – 15 zł, gaz – 22 zł. Podniósł również, iż jest osobą chorą i leczy się w specjalistycznym szpitalu.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawcy i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazać w szczególności należy, iż wobec wnioskodawcy prowadzona jest egzekucja administracyjna, w toku której zajęto otrzymywane świadczenie rentowe w dopuszczalnej części.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.