Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. P. (zwanego dalej: skarżącym) z uwagi na nieuiszczenie wymaganego wpisu sądowego od skargi.
Pismem z... maja 2010 r. (data nadania pocztowego) skierowanym do Sądu, skarżący wniósł skargę kasacyjną na postanowienie z 13 kwietnia 2010 r.
Zgodnie z treścią przepisu art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
Pismem z... kwietnia 2010 r. (karta... akt sądowych) dołączonym do postanowienia o odrzuceniu skargi skarżący został poinformowany o wymogach dotyczących sporządzenia skargi kasacyjnej oraz o skutkach naruszenia powyższego przymusu adwokacko-radcowskiego. Powyższe pismo zostało doręczone skarżącemu... kwietnia 2010 r. (dowód: karta... akt sądowych).
Pomimo właściwego pouczenia o przysługującym środku odwoławczym skarga kasacyjna skarżącego została sporządzona przez samego skarżącego, a tym samym została naruszona dyspozycja cytowanego przepisu art. 175 p.p.s.a.
Przepis art. 175 p.p.s.a przewiduje tylko jeden wyjątek. Mianowicie art. 175 § 2 p.p.s.a stanowi, iż przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W przedmiotowej sprawie powyższy wymóg również nie został spełniony.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 175 § 1 w zw. z art. 178 p.p.s.a., należało odrzucić skargę kasacyjną jako niedopuszczalną