Uzasadnienie
W dacie wydania zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej J. K.o przyznanie prawa pomocy została popełniona omyłka dotycząca roku – wpisano bowiem "13 maja 2015 r." zamiast "13 maja 2016 r.". Jednocześnie podkreślić należy, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona w dniu 26 stycznia 2016 r., a organ przekazał ją Sądowi – wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi – w dniu 2 marca 2016 r. Sprawę tę zarejestrowano pod sygn. akt V SA/Wa 381/16.
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie 1 p.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być – oprócz wyroku - również postanowienie, a także zarządzenie (por. art. 166 p.p.s.a. i art. 167 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 167a § 1 p.p.s.a., do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 346/10, LEX nr 786109, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Natomiast błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w przepisie art. 156 § 1 p.p.s.a. jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej.
W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż omyłka, z jaką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, polegająca na błędnym wpisaniu roku w dacie wydania zarządzenia, mieści się w kategorii innych oczywistych omyłek.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. oraz art. 167a § 1 p.p.s.a. orzeczono o sprostowaniu zarządzeniu starszego referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy.