Uzasadnienie
Pismem z 26 czerwca 2021 r. [...]. spółka z o.o. z siedzibą w W. złożyła do tut. Sądu skargę na Regulamin naboru w ramach wezwania [...] Regionalny Program Operacyjny Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020, Oś priorytetowa III: Rozwój potencjału innowacyjnego i przedsiębiorczości, Działanie 3.3: Innowacje w MŚP, Typ projektów: Finansowanie wydatków MŚP dotyczących utrzymania bieżącej działalności firmy i zapewnienia jej płynności finansowej wskutek COVID-19 (dalej: "regulamin"). Instytucją wdrażającą jest w ramach wskazanego konkursu Mazowiecka Jednostka Wdrażania Programów Unijnych.
W skardze zakwestionowano, jako dyskryminujący, pkt 3.1.9 regulaminu, zgodnie z którym warunkiem ubiegania się o dofinansowanie jest by: na dzień 31 grudnia 2019 r. i na dzień złożenia wniosku wnioskodawca nie zalegał z płatnościami podatków i składek na ubezpieczenia społeczne, przy czym: (i) rozłożenie płatności na raty lub jej odroczenie, lub (ii) zaleganie z płatnościami podatków i składek na ubezpieczenia społeczne nieprzekraczające trzykrotności wartości opłaty pobieranej przez operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz.U. z 2020 r. poz. 1041) za traktowanie przesyłki listowej jako przesyłki poleconej (aktualnie 8,70 zł), nie jest uznawane za zaległość. Zapis ten uniemożliwiał uwzględnienie wniosku o dofinansowanie strony skarżącej, która wyeliminowała zaległość w 2020 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a ewentualnie oddalenie wskazując w szczególności, że żaden przepis nie przewiduje możliwości zaskarżenia regulaminu konkursu, a zatem skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym zauważyć należy na wstępie, że sama strona skarżąca dostrzega w istocie ów brak możliwości wniesienia skargi na przedmiotowy regulamin konkursu (s. 2 in fine). Trafnie wskazuje przy tym organ (s. 2 odpowiedzi), że warunki wniesienia skargi dotyczącej procedur konkursowych prowadzonych w trybie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818, ze zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa") określone zostały w tejże ustawie (art. 61).
Jako że są to przepisy szczególne (lex specialis) względem Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie należy interpretować ich rozszerzająco, tzn. nie należy domniemywać uprawnienia do wniesienia skargi w oparciu o zasady ogólne, w szczególności wynikające z art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Innymi słowy uznać trzeba, że objęte zaskarżeniem mogą być jedynie wymienione w ustawie wdrożeniowej akty z zakresu administracji publicznej, tj. nieuwzględnienie protestu, negatywna ponowna ocena projektu lub pozostawienie protestu bez rozpatrzenia (ust. 1 ww. art. 61 ustawy wdrożeniowej).
W konsekwencji to w ramach skargi wniesionej na ww. rozstrzygnięcia możliwa jest kontrola kryteriów wyboru projektu, określonych w ramach dokumentów wchodzących w skład systemu realizacji programu operacyjnego, tj. w regulaminie konkursu myśl art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej (por. np. wyrok NSA o sygn. I GSK 1357/19, CBOSA oraz powołane tam orzecznictwo). Przepis ten notabene, wbrew zapatrywaniu wyrażonemu w skardze (in fine), stanowi o uprawnieniu instytucji przeprowadzającej konkurs do określenia jego regulaminu.
Z powyższego wynika, że trafny jest wniosek organu o odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności (sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego). Spółka w sposób jednoznaczny oświadczyła bowiem i następnie argumentowała na rzecz stanowiska, że przedmiotem rozstrzygnięcia tut. Sądu powinien być dyskryminujący w jej ocenie zapis regulaminu naboru. Taki akt, jak wspomniano, nie podlega bezpośredniemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie budzi przy tym wątpliwości, że skarga nie została złożona w trybie przewidzianym przepisami ustawy wdrożeniowej.
Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarazem w tym stanie rzeczy zbędna stała się dalej idąca analiza pism stron w sprawie, w szczególności odnosząca się do polemiki ad rem (co do kontestowanego warunku regulaminowego).
Jako że w niniejszej sprawie nie pobrano wpisu od skargi (art. 222 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), brak też było podstaw do wydania dodatkowego rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.