Uzasadnienie
Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia... grudnia 2015 r., nr... w sprawie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną dokonaną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w... z siedzibą w K. zawiadomieniem z dnia... listopad 2015 r., nr...... postanowieniem z dnia... listopada 2016 r., nr... utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu ww. postanowienia przywołano m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:
Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku P., na podstawie tytułu wykonawczego z dnia... września 2015 r. nr... wystawionego przez..., obejmującego zaległości z tytułu kary za zajęcie pasa drogowego.
Celem wyegzekwowania zaległości objętych przedmiotowym tytułem wykonawczym organ egzekucyjny tj. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. zawiadomieniem z dnia... listopada 2015 r. nr..., dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w... w K. Zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono na adres Strony w dniu... listopada 2015 r. Bank zawiadomienie odebrał w dniu... listopada 2015 r.
Pismem z dnia... listopada 2015 r.... poinformował, że brak środków pieniężnych stanowi przeszkodę w realizacji zajęcia egzekucyjnego.
W dniu... listopada 2015 r. do Urzędu Skarbowego w W. wpłynęła skarga na czynność egzekucyjną dokonaną zawiadomieniem z dnia... lipca 2015 r. nr.... Skarżący wniósł o: uchylenie zajęcia i wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania oraz na podstawie art. 54 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji o wstrzymanie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Dyrektor Izby Skarbowej w W., po zapoznaniu się z przedmiotową skargą, wydał w dniu... grudnia 2015 r. postanowienie nr..., którym oddalił skargę na czynność egzekucyjną.
P. reprezentowany przez pełnomocnika pismem z dnia... stycznia 2016 r. (nadanym pocztą w dniu... stycznia 2016 r.) wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Powyższe skarżący uzasadnia określeniem egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, prowadzeniem postępowania egzekucyjnego przez niewłaściwy organ, wydaniem tytułu egzekucyjnego przez nieuprawniony podmiot, niespełnieniem w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 § 2 u.p.e.a., dokonaniem zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w niewłaściwym oddziale banku.
Ponadto skarżący podkreślił, że postanowieniem z dnia... października 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia... czerwca 2015 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz wstrzymał wykonanie decyzji z dnia... stycznia 2015 r. nr... Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Uznając bezzasadność wniesionego zażalenia... wskazał, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest postanowienie wydane na podstawie art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powołany przepis prawa stanowi swoistą ochronę zobowiązanego przed naruszeniami przepisów postępowania. W ramach tego środka zaskarżenia można jednak wnosić wyłącznie zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego bądź egzekutora.
Oceniając prawidłowość dokonanej czynności egzekucyjnej, polegającej na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, pod względem wykonawczym nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa.
W toku prowadzonego postępowania organ egzekucyjny zastosował środek egzekucyjny, do którego upoważnia go ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazany środek wymieniony jest w art. 1a pkt 12 lit. a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. egzekucja z rachunku bankowego. Zajęcia rachunku bankowego dokonano zgodnie z art. 80 § 1 ww. ustawy poprzez doręczenia do... z siedzibą w K. zawiadomienia z dnia... listopada 2015 r. nr... o zajęciu wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego do wysokości egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie płatności oraz kosztami egzekucyjnymi.
Ponadto wezwano dłużnika zajętej wierzytelności, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłaty z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu albo zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty oraz nieprowadzeniu rachunków bankowych zobowiązanych.
Zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego doręczono zobowiązanemu w dniu... listopada 2015 r. wraz z odpisem tytułu wykonawczego z dnia... września 2015 r., natomiast bankowi w dniu... listopada 2015 r.
Druk zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego odpowiada wzorowi ustalonemu dla tego rodzaju druków w obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. poz. 655). Ww. zajęcie zostało podpisane przez uprawnionego do takich działań pracownika organu egzekucyjnego i doręczone zarówno bankowi, jak i zobowiązanemu.
Zatem w ocenie organu odwoławczego brak jest podstaw do stwierdzenia, iż dokonując zajęcia rachunku bankowego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. naruszył przepisy prawa regulujące kwestie zastosowania środka egzekucyjnego jakim jest egzekucja z rachunku bankowego. Ponadto... poinformował pismem z dnia... listopada 2015 r. iż, na rachunku bankowym zobowiązanego brak jest środków pieniężnych stanowiących przeszkodę w realizacji zajęcia.
Organ podkreśla, że w trybie skargi na czynności egzekucyjne nie podlegają rozpatrzeniu kwestie materialno-prawne stanowiące podstawę uruchomienia odrębnego postępowania administracyjnego. W ramach postępowania egzekucyjnego Strona posiada bowiem ochronę prawną na każdym jego etapie. Stąd kwestie mające wpływ na prawidłowość prowadzonego postępowania egzekucyjnego są rozstrzygane w trybie art. 34 u.p.e.a. i art. 59 u.p.e.a. Postępowanie skargowe zatem nie może być traktowane jako uniwersalny środek zaskarżenia w ramach którego można podnosić kwestie podlegające rozpoznaniu w odrębnych trybach postępowania.
Zatem okoliczności dotyczące określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, prowadzeniem postępowania egzekucyjnego przez niewłaściwy organ, wydaniem tytułu egzekucyjnego przez nieuprawniony podmiot, niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 § 2 u.p.e.a., nie podlegają badaniu w ramach skargi Strony wniesionej w oparciu o art. 54 u.p.e.a. Jak wynika z akt sprawy strona złożyła w dniu... listopada 2015 r. zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne podnosząc te same okoliczności co w skardze na czynność egzekucyjną i w zażaleniu. Tym samym podlegały one ocenie w trybie art. 34 ustawy egzekucyjnej i brak jest podstaw do ich ponownej oceny.
Odnosząc się do kwestii dotyczącej postanowienia NSA w Warszawie z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt II GZ 613/15, wstrzymującego wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia... stycznia 2015 r., nr..., stwierdzono iż, organ egzekucyjny prowadzi w niniejszej sprawie postępowanie egzekucyjne w oparciu o tytuł wykonawczy obcego wierzyciela tj.... z dnia... września 2015 r., nr.... Wierzyciel winien jest informować organ egzekucyjny na każdym etapie postępowania, o każdej zmianie w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, tj. czy to o wysokości zobowiązania, czy też jego wymagalności, etc. W przedmiotowej sprawie organ egzekucyjny do dnia złożenia zażalenia z dnia... stycznia 2016 r. nie posiadał informacji o wstrzymaniu wykonania decyzji stanowiącej podstawę dochodzonej należności.
Zatem w chwili dokonania zajęcia nie były znane organowi egzekucyjnemu w/w okoliczności. Bezzasadnym jest czynienie zarzutu, iż organ egzekucyjny podejmował czynności egzekucyjne, jeżeli wierzyciel nie poinformował go o nowych okolicznościach w sprawie. Zarzut w tym zakresie Strona winna skierować do wierzyciela. Ponadto wyrokiem z dnia 16 marca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1112/15 WSA w Warszawie oddalił skargę P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia... stycznia 2015 r., nr....
Odnosząc się do zarzutu dokonania zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w niewłaściwym oddziale banku wskazał, że nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ egzekucyjny dokonuje zajęcia rachunku bankowego zobowiązanego w..., który wprowadza to zajęcie na konkretnym rachunku bankowym zobowiązanego, co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Odnosząc się natomiast do wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zażalenia... stwierdza, iż wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy, gdyż przedmiotowe postępowanie pozostaje zawieszone na mocy postanowienia z dnia... listopada 2015 r., nr....
Postanowienie organu odwoławczego zaskarżył P. zarzucając mu naruszenie:
- 1. art. 7 kpa, art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez błędy w ustaleniach faktycznych, polegające na wybiórczym zebraniu materiału dowodowego, przez co nierzetelnym wyjaśnieniu stanu faktycznego i nieustaleniu czy:
egzekwowany obowiązek został określony zgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr... z dnia... stycznia 2015 r., co mogło mieć wpływ na błędne przyjęcie, że zgodnie z prawem dokonano zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w....
w dniu... listopada 2015 r., tj. w dniu sporządzenia Zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w... nie zostało wstrzymane wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr... z dnia... stycznia 2015 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 października 2015 r. w sprawie o sygn. akt: II GZ 613/15, przez co prowadzenie egzekucji pomimo ostatecznego wstrzymania wykonania powyższej decyzji, co uniemożliwiało prowadzenie egzekucji w tym dokonywanie jakichkolwiek zajęć,
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. dokonał oceny zarzutów z dnia... listopada 2015 r. na prowadzone postępowanie egzekucyjne, a przez co błędne stwierdzenie w uzasadnieniu postanowienia, że dokonano już ich oceny, a przez co nie ma podstaw do ich ponownej oceny,
2. art. 18 u.p.e.a. w z w. z art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i nie wyjaśnienie czy dokonane zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w... jest dokonane na podstawie prawidłowo wystawionego tytułu wykonawczego, a także błędnym przyjęciu, że to nie na organie rozstrzygającym ciąży obowiązek ustalenia prawdy materialnej, lecz na wierzycielu, który ma obowiązek zawiadomienia o nowych okolicznościach w sprawie,
3. art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez nie zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zarzutów z dnia... listopada 2015 r. na prowadzone postępowanie egzekucyjne, a przez co rozstrzygnięcie pomimo braku uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.,
4. art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 123 § 1 i 2 k.p.a. poprzez nie rozstrzygnięcie przed wydaniem zaskarżonego postanowienia odrębnym postanowieniem wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zażalenia a przez co uniemożliwienie skorzystania z zasady dwuinstancyjności postępowania określonego art. 15 k.p.a.,
Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o:
- • uchylenie w całości skarżonej decyzji Organu II instancji oraz o uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. Nr... z dnia... grudnia 2015 r.,
- • zasądzenie od organu II instancji na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działań organów administracji publicznej, w tym postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym, w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, jak również nie naruszyły przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zatem skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu.
Przechodząc do wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia wskazać należy, iż w sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz.1954 ze zm. – dalej u.p.e.a.), które stanowią w art. 54 § 1 tej ustawy, że zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego, którą wnosi się za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej (§ 3 i § 4). W myśl przepisu art. 54 § 5 u.p.e.a. w sprawie skargi na czynności egzekucyjne orzeka organ nadzoru w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Jednocześnie § 6 tego przepisu wskazuje, że wniesienie skargi na czynności egzekucyjne nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego, jednakże organ egzekucyjny lub organ nadzoru może w drodze postanowienia wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego.
Wskazać także należy, że w literaturze przedmiotu i orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, iż podstawowym środkiem zaskarżenia w postępowaniu egzekucyjnym jest zarzut, którego podstawy wymienione są w art. 33 pkt 1-10 u.p.e.a. Należy podkreślić tym samym, że skarga na czynności egzekucyjne nie może stanowić konkurencyjnego środka zaskarżania w stosunku do innych środków prawnych przewidzianych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w szczególności do zarzutów, o których mowa w art. 33 u.p.e.a. Oznacza to, że brak jest podstaw, aby składaną w trybie art. 54 u.p.e.a. skargę na czynności egzekucyjne traktować jako uniwersalny środek zaskarżenia, przy pomocy którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie wszystkich aktów i działań podejmowanych przez organ egzekucyjny w toku całego postępowania egzekucyjnego (np. patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22.09.2010 r. sygn. akt II FSK 568/09, LEX 745753, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9.07.2008 r. sygn. akt III SA/Wa 644/08, LEX 489600).
Przedmiotem skargi składanej w trybie art. 54 u.p.e.a. mogą być zatem (oprócz przewlekłości postępowania) wyłącznie poszczególne czynności egzekucyjne o charakterze faktycznym i to tylko wtedy, gdy ustawa nie przewiduje innych środków zaskarżenia takich czynności. Skarga na czynności egzekucyjne może być więc wnoszona na faktyczne czynności o charakterze wykonawczym podejmowane w celu zrealizowania środka egzekucyjnego. Przyjęcie takiego stanowiska powoduje, że skarga nie przysługuje na czynności procesowe polegające na wydawaniu aktów administracyjnych, władczo rozstrzygających o prawach i obowiązkach uczestników postępowania egzekucyjnego, np. postanowienia. Skoro bowiem dana czynność objęta jest możliwością zaskarżenia jej w drodze innego środka zaskarżania, to nie ma podstaw do uznania, że służy na nią skarga w rozumieniu przepisu art. 54 u.p.e.a. Tym samym w skardze można podnosić takie okoliczności, które nie są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia.
Sąd badając sprawę, której przedmiotem jest skarga na dokonaną czynność egzekucyjną polegającą na zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego winien przede wszystkim ocenić, czy jest ona zgodna z art. 80 u.p.e.a. (np. patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 420/10, LEX nr 674988).
W rozumieniu wskazanych przepisów należy stwierdzić, że dokonanie czynności zajęcia wierzytelności wobec skarżącego, prawidłowość jej przeprowadzenia - rozpatrywane na podstawie regulacji zawartych w art. 80 u.p.e.a. i następnych – wskazują na działanie organów zgodnie ze wskazanymi przepisami u.p.e.a. Jak wynika bowiem z § 1 powołanego powyżej artykułu organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku, a jeżeli bank posiada oddziały - do właściwego oddziału, zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty.
Zgodnie z § 2 powyższego przepisu zajęcie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również kwoty, które nie były na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia. Z § 3 wynika zaś, iż jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.
W niniejszej sprawie organ egzekucyjny mając na celu doprowadzenie do wykonania przez zobowiązanego obowiązku o charakterze pieniężnym zastosował prawidłowo powołany wyżej środek egzekucyjny w postaci zajęcia rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Wskazać tutaj należy, iż zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego dokonano poprzez przesłanie do dłużnika zajętej wierzytelności (tj. do...) tytułu wykonawczego oraz zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem.
Zawiadomienia o zajęciu rachunku doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu... listopada 2015 r., natomiast zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono Skarżącemu w dniu... listopada 2015 r. Tym samym działanie organu administracyjnego w pełni realizuje tryb przewidziany treścią mającego w sprawie zastosowanie przepisu art. 80 u.p.e.a. Organ wystawił odpowiednie zawiadomienie oraz tytuł wykonawczy i przesłał odpowiednie druki na właściwy adres banku prowadzącego rachunek Skarżącego oraz do jego wiadomości pouczając przy tym w sposób prawidłowy o treści obowiązujących reguł postępowania.
Zdaniem Sądu, podtrzymać również należy ocenę... w zakresie braku innych uchybień formalnych zaskarżonej czynności egzekucyjnej. Zakres danych zawartych w zawiadomieniu z dnia z dnia... listopada 2015 r. odpowiada bowiem w pełni wymogom określonym treścią art. 67 u.p.e.a.
Sąd raz jeszcze podkreśla, że podnoszone w skardze okoliczności dotyczące określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego oraz prawidłowości wystawienia tytułu egzekucyjnego nie mogły być przedmiotem oceny w ramach skargi wniesionej na podstawie art. 54 u.p.e.a. skąd też zarzut naruszenia art. 7, 77 § 80 k.p.a. nie można uznać za zasadny.
Podnieść także należy, że skarżący składając zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne podniósł w istocie te same okoliczności jak w skardze na czynność egzekucyjną i w zażaleniu. Były one jednak przedmiotem oceny w trybie przewidzianym w art. 34 u.p.e.a., co oznacza iż nie ma podstaw do ich ponownej oceny.
W ocenie sądu toczące się postępowanie w sprawie zarzutów do postępowania egzekucyjnego nie jest przeszkodą uniemożliwiającą dokonania oceny zajęcia rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego.
Postępowanie w sprawie zarzutów nie może być zatem uznane za zagadnienie wstępne wobec postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną.
Sąd zauważa nadto, iż prawa strony chronione są ze względu nie tylko na postanowienie NSA wydane w sprawie o sygn. akt II GZ 613/15 którym wstrzymano wykonanie decyzji mocą której nałożono na skarżącego karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego ale i ze względu na zawieszenie przedmiotowego postępowania na mocy postanowienia z dnia 27 listopada 2015 r., nr 142/EA/511/236/15/MG.
Mając powyższe na względzie Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a