Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20 października 2016r. oddalił skargę S.P. (dalej jako: Skarżący) na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z [...] czerwca 2015 r. nr [...], w przedmiocie naruszenia dyscypliny finansów publicznych.
Pełnomocnik skarżącego pismem z 3 listopada 2016r., wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Po rozpoznaniu wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 listopada 2016r. odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku.
Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 21 lutego 2017 r., sygn. akt: II GZ 112/17, oddalił zażalenie Skarżącego na ww. postanowienie Sądu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 141 § 2 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "ppsa", w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Z kolei w myśl art. 141 § 3 ppsa odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że wyrok został ogłoszony w dniu 20 października 2016r. Od tej daty rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Tym samym termin do złożenia tego wniosku upłynął z dniem 27 października 2016r. Skarżący natomiast wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku złożył w dniu 3 listopada 2016r. (data stempla pocztowego), a więc z przekroczeniem siedmiodniowego terminu do dokonania tej czynności. Jednocześnie podkreślić należy, że wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu został prawomocnie oddalony. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 141 § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.