Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę F. na decyzję Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych.
Jednocześnie, wskazać należy iż wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł został wniesiony w dniu [...] lutego 2008 r. (dowód uiszczenia wpisu – karta nr 39 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi – organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom.
Omówione uregulowanie wzorowano na art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2002r. Nr 9, poz. 88 z późn. zm.), który miał zastosowanie w postępowaniu przed NSA do końca 2003 r. na podstawie art. 36 ust. 3, z modyfikacją wynikającą z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.).
W aktualnym stanie prawnym powołany przepis budzi wątpliwości interpretacyjne, gdyż wskutek reformy sądownictwa administracyjnego zmienił się sposób wnoszenia skargi do sądu administracyjnego z bezpośredniego na pośredni (art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a.). Nie występuje więc potrzeba wysyłania przez sąd odpisu skargi do organu w celu ustosunkowania się do niej.
Wykładnia systemowa i celowościowa, jaką należało zastosować w omawianym stanie sprawy, przemawia za zwrotem wpisu sądowego. Zakładając racjonalność ustawodawcy, omawiany przepis należy stosować przez analogię także w przypadkach, gdy skarga została wniesiona do sądu administracyjnego w trybie określonym w art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a., a więc w obowiązującym trybie skargowym.
W tej sytuacji, kierując się powyżej zaprezentowaną interpretacją art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a oraz mając na uwadze, iż w sprawie Sąd odrzucił skargę, należało orzec jak w sentencji.