Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2009r., (data stempla pocztowego – k. 6 a.s.) A. L. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2009r. nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
Zgodnie z zarządzeniem Sądu z 1 czerwca 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z 2 czerwca 2009r., wezwał skarżącego na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 czerwca 2009r., – za pośrednictwem matki Z. L., co w świetle art. 43 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) jest prawnie skuteczne.
Pismem z [...] czerwca 2009r., skarżący wyraził swoją wątpliwość co do nałożenia na niego obowiązku zapłaty kwoty 100 zł., jako wpisu sądowego należnego od skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 23 czerwca 2009r., tut. Sąd zwrócił się z zapytaniem, czy nadesłane przez skarżącego pismo stanowi wniosek o przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący, nie udzielił jednoznacznej odpowiedzi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 lipca 2009r., ponownie tut. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy jego pismo z 12 czerwca 2009r., stanowi wniosek o przyznanie prawa pomocy, do pisma został dołączony formularz urzędowego wniosku (tzw. PPF).
Postanowieniem referendarza sądowego z 12 sierpnia 2009r., odmówiono A. i L. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym tj. zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 września 2009r., ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 września 2009r., w odpowiedzi skarżący złożył pismo w dniu 21 września 2009r., które Sąd potraktował jako wniosek o zmianę postanowienia referendarza sądowego z 12 sierpnia 2009r., w przedmiocie prawa pomocy.
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 października 2009r., wniosek o zmianę postanowienia referendarza sądowego z 12 sierpnia 2009r., został oddalony.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 4 grudnia 2009r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z 1 czerwca 2009r.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 grudnia 2009r., – za pośrednictwem matki Z. L., co w świetle art. 43 k.p.a. jest prawnie skuteczne, a w dniu 22 grudnia 2009r., skarżący wpłacił na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł tytułem uiszczenia wpisu sądowego.
Wyznaczony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z dniem 21 grudnia 2009r., zaś skarżący żądany wpis uiścił lecz dopiero w dniu 22 grudnia 2009r., a więc po terminie wskazanym przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej ppsa) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy.
Termin siedmiodniowy na wykonanie zarządzenia Sądu o wezwaniu do uiszczenia wpisu jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność skarżącego, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu.
Z tego też względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w ppsa.