Uzasadnienie
K. R.dalej: "Skarżący", wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Posiada dom: "oficyna 8 m 4 m" oraz nieruchomość rolną o powierzchni 1 ha 52 ary. Skarżący nie posiada żadnego innego majątku, oszczędności, przedmiotów wartościowych, utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 254 złote oraz emerytury (166 zł). Do kosztów utrzymania zaliczył opłaty za energię elektryczną (100 zł/m.), gaz (50 zł/m.), podatek (370 zł/r.). Wskazał także na poważne problemy ze zdrowiem.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Przystępując do rozpoznania wniosku stwierdzić należy, że postanowieniem z 1 lutego 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 4417/15 starszy referendarz sądowy tut. Sądu uwzględnił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adw. A.D.. Pomimo, że Skarżący jest reprezentowany w postępowaniu sądowym przez profesjonalnego pełnomocnika, we wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 21 marca 2016 r. wniósł zarówno o zwolnienie od kosztów sądowych, jak i o ustanowienie pełnomocnika (radcy prawnego).
Stosownie do art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Ponieważ wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika został pozytywnie rozpoznany i Skarżący jest reprezentowany w sprawie przez adwokata, ponowne rozpoznanie wniosku w zakresie ustanowienia pełnomocnika (nawet jeżeli w rozpoznawanym wniosku Skarżący wnosi o ustanowienie radcy prawnego) stało się zbędne. Dlatego, na podstawie art. 249a p.p.s.a. postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w zakresie wniosku o ustanowienie radcy prawnego podlega umorzeniu.
Oceniając wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że przyznanie Skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest zasadne. Z nadesłanych informacji wynika, że sytuacja finansowa Skarżącego jest bardzo trudna. Utrzymuje się on jedynie z renty inwalidzkiej, niskiej emerytury oraz niskodochodowego gospodarstwa rolnego, z którego z uwagi na jego położenie, trudno jest uzyskiwać jakiekolwiek zbiory. Ponadto Skarżący ma bardzo poważne problemy zdrowotne.
W związku z powyższym, zasadne jest zwolnienie Skarżącego z kosztów sądowych. Udzielenia prawa pomocy podyktowany jest trudną sytuacją materialną oraz zdrowotną Skarżącego oraz brakiem przesłanek ku temu, że w najbliższej przyszłości sytuacja ta ulegnie zmianie.
Z wyłożonych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.