Uzasadnienie
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2009 r. zwrócono się do pełnomocnika skarżącej r.pr. J. W. o nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) oraz o wykazanie, iż opłacił stały wpis sądowy od skargi z 11 marca 2009 r. w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem skutków procesowych.
W dniu 4 maja 2009 r. (data nadania pocztowego) pełnomocnik skarżącej skierował do sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu stałego od skargi. Należny wpis uiszczono 4 maja 2009 r. Wraz z ww. wnioskiem pełnomocnik strony skarżącej nadesłał pełnomocnictwo. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wyjaśnił, że skarżąca nie miała możliwości dowiedzieć się w jakim terminie skarga zostanie przekazana do Sądu i czy zostanie przekazana, albowiem w treści skargi zawarty był wniosek o wydanie decyzji ponownej. Pełnomocnik podkreślił, że organ administracji nie powiadomił skarżącej o terminie wniesienia skargi do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Z brzmienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a." wynika, że sąd postanowi na wniosek strony o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Natomiast w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. w treści wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, opubl. LEX nr 192260). Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie.
W pierwszym rzędzie należy zwrócić uwagę, iż w świetle art. 221 p.p.s.a. Sąd nie ma obowiązku wzywać profesjonalnego pełnomocnika do uiszczenia należnego w sprawie wpisu stałego. Opłata powinna być uiszczona – bez wzywania – w takim terminie, jaki jest dopuszczalny do złożenia pisma podlegającego opłacie (vide: postanowienie SN z 17 sierpnia 2000 r., II CZ 57/00). Znając treść tego przepisu pełnomocnik powinien być świadomy konsekwencji swego zaniechania.
Odwołując się natomiast do trybu wnoszenia skarg do sądów administracyjnych i związanych z tym problemów stwierdzić należy, że w istocie obowiązujący stan prawny wymaga od profesjonalnego pełnomocnika dołożenia najwyższej staranności przy wnoszeniu skargi podlegającej opłacie stałej. Niewątpliwie pełnomocnik musi pokonać trudności, jakie występują w związku z właściwym opisaniem sprawy, od której wnoszony jest wpis. Wbrew zapatrywaniu zawartemu w piśmie są one jednak rozwiązywalne. Należy zwrócić uwagę, iż przedmiotem skarg do sądów administracyjnych są w szczególności - jak w niniejszej sprawie - akty administracyjne, które zindywidualizowane są przecież nie tylko przez osobę adresata i rozstrzygnięcie, ale przede wszystkim numer. Nic nie stoi zatem na przeszkodzie wskazaniu w odpowiednim poleceniu przelewu niepowtarzalnego znaku jakim opatrzone jest rozstrzygniecie.
Podsumowując przywołaną wyżej argumentację stwierdzić należy, że okoliczności podawane we wniosku nie mieszczą się w żaden sposób w przesłankach przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Nie mają one z całą pewnością charakteru nadzwyczajnego, a uchylenie istniejących trudności możliwe było przy dochowaniu należytej staranności.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.