Uzasadnienie
P. Sp. z o.o. w W. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka"), w skardze z dnia [...] grudnia 2014 r. na opisaną w komparycji decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W ocenie Spółki wyegzekwowanie kwoty 277.170,71 zł wraz z odsetkami zagraża jej egzystencji. Zatrudnienie i ponoszone koszty Skarżąca zredukowała do minimum bowiem jej rachunki bankowe zostały zajęte. Dodatkowo bank wypowiedział jej umowę kredytu obrotowego i zażądał spłaty. Zła kondycja finansowa (wykazywane straty) może doprowadzić do wszczęcia postępowania upadłościowego z likwidacją majątku Spółki. Organowi zarzucono praktykę natychmiastowego wszczynania egzekucji po wydaniu decyzji ostatecznych, przez co następuje blokada środków Skarżącej zgormadzonych na rachunkach bankowych. Z tego powodu Spółka pozbawiona jest możliwości normalnego funkcjonowania i regulowania zobowiązań wobec kontrahentów i pracowników. Zdaniem Skarżącej ma znaczenie o tyle, że wydano wobec niej kilka decyzji o zwrocie środków wydatkowanych w ramach zakończonych projektów.
Do wniosku załączono kopie wstępnego rachunku zysków i strat na dzień [...] lipca 2014 r., zawiadomienia o wszczęciu postępowania egzekucyjnego z dnia [...] sierpnia 2013 r., pisma P. S.A. z dnia [...] października 2014 r. o nieprzedłużeniu umowy kredytu obrotowego, wyciągi z trzech rachunków bankowych dotyczących stanu kont w dniach [...] grudnia 2014 r., [...] listopada 2014 r. i w okresie [...] – [...] listopada 2014 r., oraz listy płac.
Zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. Skarżąca została wezwana do nadesłania aktualnych dokumentów finansowych mogących potwierdzić twierdzenia zawarte w uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o dotychczas posiadane przez Sąd informacje i dokumenty. W odpowiedzi Skarżąca przesłała kopię wniosku z dnia [...] grudnia 2015 r. skierowanego do Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydziału Gospodarczego ds. Upadłościowych i Naprawczych o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Wskazana instytucja ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w razie stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Tym samym rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej co oznacza, że wnioskodawca, dążąc do wstrzymania wykonania aktu, musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych.
Zaznaczenia wymaga, że dla uwzględnienia wniosku nie są wystarczające samo przekonanie strony, iż wykonanie aktu wywoła szczególnie niekorzystne dla niej konsekwencje oraz uzasadniający to przekonanie wywód. Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym, pozwalającym zająć stanowisko.
W przypadku gdy zaskarżony akt nakłada na wnioskodawcę zobowiązanie pieniężne nie wystarczy jedynie wykazać, że na skutek wykonania decyzji powstanie uszczerbek w majątku strony. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wyraźnie bowiem stanowi o "znacznej szkodzie", a nie o szkodzie jakiejkolwiek. Skoro zatem Skarżąca dąży do wykazania, że w jej przypadku dojdzie do wyrządzenia znacznej szkody, wskazując na swoją trudną sytuację finansową, to dla oceny, czy w stanie faktycznym sprawy rzeczywiście może dojść do takiej szkody, konieczne jest odniesienie kwoty zobowiązania do stanu majątkowego wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II FZ 718/13). Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić do konkretnych okoliczności związanych z wykonaniem zaskarżonego aktu mogącymi wywołać znaczną szkodę majątkową, a zawarte w uzasadnieniu twierdzenia powinny znajdować odzwierciedlenie w odpowiednich dokumentach źródłowych.
Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku i nie poparcie go odpowiednimi do tego dowodami uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04).
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, w ocenie Sądu, przedstawiona przez Skarżącą argumentacja i dokumenty nie pozwalają na stwierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Przede wszystkim z dokumentacji załączonej do wniosku oraz przesłanej przez Spółkę w ramach postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wynika, że jej sytuacja finansowa jest tak zła jak wskazuje Skarżąca. W roku 2013 Spółka osiągnęła dochód w wysokości 5.796.399,36 zł (CIT-8, k. 87 akt sądowych). W połowie następnego roku Spółka wykazywała stratę w wysokości 66.015,26 zł (wstępny rachunek zysków i strat na dzień [...] lipca 2014 r. – k. 28). Pomimo tego w pierwszym kwartale 2015 r. Skarżąca nadal aktywnie prowadziła działalność gospodarczą, o czym świadczą wyciągi z trzech rachunków bankowych. W okresie [...].09.2014 – [...].03.2015 r. na rachunku Spółki prowadzonym przez P. S.A. suma uznań wyniosła 617.588,20 zł, zaś suma obciążeń 122.045,38 zł, a na rachunku prowadzonym przez B. S.A. suma wpłat ogółem wyniosła 616.780,04 zł, natomiast suma wypłat 617.558,11 zł. Aktywny był również rachunek prowadzony przez A. S.A. Przeczy to także oświadczeniom Skarżącej o zajęciu jej rachunków bankowych.
Sąd zdaje sobie sprawę, iż powyższych ustaleń dokonano w oparciu o nieaktualną dokumentację finansową Spółki. Dezaktualizacja dokumentów wynikła z długiego postępowania z wniosku Skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Z tego względu, zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., Skarżąca została wezwana do nadesłania aktualnych dokumentów finansowych Spółki mogących potwierdzić twierdzenia zawarte w uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o dotychczas posiadane przez Sąd informacje i dokumenty. W odpowiedzi Spółka przesłała jedynie kopię wniosku z dnia [...] grudnia 2015 r. skierowanego do Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydziału Gospodarczego ds. Upadłościowych i Naprawczych o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku. Nie nadesłała natomiast żadnych aktualnych dokumentów finansowych.
Należy zauważyć, że samo złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości nie świadczy o zaistnieniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Sąd Rejestrowy nie ogłosił upadłości Spółki, co WSA w Warszawie ustalił w oparciu o Informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS z dnia [...] czerwca 2016 r. dotyczącą Skarżącej. Do wniosku o upadłość Skarżąca załączyła liczną dokumentację finansową, m.in. bilans sporządzony dla celów postępowania upadłościowego, aktualny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników, wykaz tytułów egzekucyjnych oraz tytułów wykonawczych wydanych wobec Spółki, spis wierzycieli z podaniem wysokości wierzytelności każdego z nich. Kopii żadnego z tych dokumentów Skarżąca nie nadesłała odpowiadając na wezwanie Sądu. Sąd, nie mając wiedzy o aktualnej kondycji finansowej Spółki, nie jest w stanie ocenić czy wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej istotnie doprowadzi do wyrządzenia Spółce znacznej szkody.
Pamiętać również należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa ziszczenia się drugiej przesłanki opisanej w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny, ponieważ w przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi.
Podsumowując w ocenie Sądu Spółka nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tego powodu, na podstawie powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.