Uzasadnienie
Skarżący wystąpił - na urzędowym formularzu PPF - z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że odmówiono mu nadania statusu uchodźcy, bądź innej formy ochrony na terytorium Polski. W związku z tym nie jest w stanie wykonywać działalności zarobkowej, nie posiada też oszczędności, które umożliwiłyby mu pokrycie kosztów postępowania. Ewentualna odmowa zwolnienia pozbawiłaby go możliwości skontrolowania decyzji, którą uważa za niezgodną z prawem.
W dodatkowym oświadczeniu złożonym na wezwanie Skarżący wskazał, iż do czasu wydania decyzji odmownej utrzymywał się z pomocy socjalnej, obecnie wszystkie środki jakie posiada są pożyczone. Skarżący nie pozostaje w żadnym stosunku zatrudnienia, zamieszkuje w wynajmowanym pokoju – opłata miesięczna... zł. W związku z nieuregulowaniem opłat wypowiedziano mu umowę najmu. Skarżący prowadzi sam gospodarstwo domowe, a jego wydatki na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych wynoszą... zł. Posiada rachunek bankowy, jednak nie posiada na nim żadnych środków finansowych. Na potwierdzenie złożonego oświadczenia skarżący nadesłał wyciągi z rachunku bankowego z ostatnich 3 miesięcy.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie, wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270), dalej: ustawy p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., zostaje ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż cudzoziemiec nie posiada żadnych źródeł dochodu, nie otrzymuje pomocy socjalnej i nie pracuje. Nie posiada również oszczędności pieniężnych. Zgodnie z oświadczeniem pożycza pieniądze na utrzymanie.
Z powyższych względów oraz kierując się zapewnieniem mu prawa do sądu należało uznać, iż zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w przedmiotowej sprawie jest uzasadnione.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.