Uzasadnienie
Wyrokiem wydanym w niniejszej sprawie w dniu 18 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie pierwszym uchylił zaskarżoną decyzję, a w punkcie drugim zasądził od Dyrektora Izby Celnej w Warszawie na rzecz S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę... zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W punkcie drugim sentencji powyższego orzeczenia popełniono omyłkę w słownym oznaczeniu kwoty zwracanych skarżącej kosztów postępowania sądowego – w nawiasie napisano "... złotych" zamiast "... złotych". Natomiast w końcowej części uzasadnienia wyroku Sąd wskazał, że zasądzony zwrot kosztów postępowania sądowego zawiera zwrot całego wpisu sądowego, jednolitą stawkę wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w kwocie 240 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł). Mając na uwadze, iż wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie wynosi... zł, suma kosztów postępowania podlegających zwrotowi skarżącej spółce zamyka się w kwocie... zł.
Pismem z dnia 6 maja 2016 r. organ wniósł o sprostowanie wyroku, podnosząc, iż w pkt 2 sentencji wyroku kwota wyrażona liczbowo jest różna od kwoty wyrażonej słownie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 (dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie 1 p.p.s.a.). Z kolei z treści art. 159 p.p.s.a. wynika, że sprostowanie wyroku może również nastąpić na wniosek strony.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 346/10, LEX nr 786109, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Natomiast błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w przepisie art. 156 § 1 p.p.s.a. jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej.
W świetle powyższego, błędne słowne określenie kwoty kosztów postępowania, z jakim mamy do czynienia w niniejszej sprawie, należy uznać za inną oczywistą omyłkę.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 p.p.s.a. orzeczono o sprostowaniu wyroku tutejszego Sądu z dnia 18 stycznia 2016 r.