Uzasadnienie
Przedmiotem skargi z 14 lutego 2014 r. (data nadania) wniesionej do WSA w Warszawie przez M. W. następcę prawnego beneficjenta K. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą...(zwaną dalej stroną, skarżącą, wnioskodawczynią) jest postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z... stycznia 2014 r. nr... stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Ministra Administracji i Cyfryzacji Nr...z dnia... grudnia 2013 r. zobowiązującej stronę do zwrotu kwoty... zł łącznie z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych.
Przedmiotowe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym.
Minister Administracji i Cyfryzacji decyzją z dnia... grudnia 2013 r. o wskazanym wyżej numerze zobowiązał stronę do zwrotu wymienionej kwoty. W decyzji tej strona została pouczona o przysługującym jej na podstawie art. 207 ust. 12 ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 129 § 1 i 2 k.p.a. prawie do wniesienia odwołania (za pośrednictwem Ministra Administracji i Cyfryzacji) do Ministra Infrastruktury i Rozwoju w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Przedmiotowa decyzja została doręczona stronie w dniu 13 grudnia 2013 r.
Odwołanie od decyzji z dnia... grudnia 2013 r. zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 30 grudnia 2013 r. Odwołująca się strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, stwierdzenie jej nieważności i umorzenie postępowania w sprawie.
Minister Infrastruktury i Rozwoju postanowieniem z... stycznia 2014 r. o wskazanym wyżej numerze stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu organ odwoławczy powołał się na art. art. 129 § 2, 134 oraz 58 k.p.a. i wskazał, że wraz z odwołaniem nie złożono wniosku o przywrócenie terminu.
Na powyższe rozstrzygnięcie strona złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W skardze przedstawiono zarzuty dotyczące decyzji Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia... grudnia 2013 r. oraz zarzucono Ministrowi Infrastruktury i Rozwoju nieodniesienie się do kwestii nieważności postępowania.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z p. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 z p. zm. – dalej: p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
- 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
- 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
- 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu.
Skarżąca otrzymała decyzję organu pierwszej instancji w dniu 13 grudnia 2013 r., co nie zostało zakwestionowane w toku postępowania (korespondencję skierowano na adres wskazany przez stronę w piśmie z dnia 11 marca 2013 r. informującym o śmierci beneficjenta, a odbiór decyzji pokwitowała A.S.). Pismo stanowiące odwołanie zostało wysłane za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 30 grudnia 2013 r. Strona nie dochowała zatem ustawowego terminu, który upływał w dniu 27 grudnia 2013 r.
Jak trafnie zauważył organ drugiej instancji, strona wraz z odwołaniem nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. Słusznie zatem organ stwierdził uchybienie tegoż terminu. Konsekwentnie i wbrew zawartym w skardze twierdzeniom strony organ nie mógł rozpoznać odwołania merytorycznie, ponieważ zostało ono złożone po terminie. Ponadto, ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie podlega wniosek o stwierdzenie nieważności i postępowanie prowadzone w jego sprawie, ponieważ przedmiotem tej sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena postanowienia wydanego w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Prawidłowo także w tym kontekście organ drugiej instancji w odpowiedzi na skargę przytoczył pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym rozpoznając skargę na postanowienie wydane w trybie art. 134 k.p.a. sąd wojewódzki nie może badać legalności rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji (wyrok NSA z dnia 24 marca 2011 r., I OSK 1651/10).
Sąd stwierdza, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie prowadzone było prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Sąd nie dopatrzył się ponadto naruszenia przez organ przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. powinno prowadzić do uwzględnienia skargi.
Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.