Uzasadnienie
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi K. K. jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) lutego 2016 r. nr (...) utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora D. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia (...) grudnia 2015 r. o stwierdzeniu z urzędu nieważności decyzji przyznającej skarżącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014. W komparycji postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 683/16, o odmowie przyznania K. K. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, błędnie określono przedmiot sprawy. Wpisano bowiem: "w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014" zamiast: "w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 ".
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie 1 p.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być – oprócz wyroku - również postanowienie, a także zarządzenie (por. art. 166 p.p.s.a. i art. 167 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 167a § 1 p.p.s.a. do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 346/10, LEX nr 786109, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Natomiast błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w przepisie art. 156 § 1 p.p.s.a. jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej.
W świetle powyższego, omyłka, z jaką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, polegająca na błędnym oznaczeniu przedmiotu sprawy mieści się w kategorii innej oczywistej omyłki.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. oraz art. 167a § 1 p.p.s.a. orzeczono o sprostowaniu postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2016 r.