Uzasadnienie
P.Sp. z o.o. spółka komandytowa w T.(dalej: "Skarżąca" lub "Spółka"), złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr... pt. "Rozwój firmy P.poprzez promocję na rynkach międzynarodowych" w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014- 2020, Poddziałanie 3.3.3.: Wsparcie MSP w promocji marek produktowych -...pozytywnej ocenie wniosku. Pismem z dnia... listopada 2019 r. PARP wezwała Skarżącą do uzupełnień poprzez uwzględnienie w Oświadczeniu o spełnianiu kryteriów MŚP 43 podmiotów powiązanych, które zostały zidentyfikowane w ramach weryfikacji złożonego Oświadczenia. W złożonym w dniu 22.11.2019 r. Oświadczeniu spółka uwzględniła jedynie trzy dodatkowe podmioty. Dodatkowo wyjaśniła, że pozostałe nie działają na rynkach pokrewnych.
Po zapoznaniu się ze złożonymi wyjaśnieniami PARP w dniu....01.2020 r. ponownie wezwała Skarżącą do ujawnienia w "Oświadczeniu" pozostałych podmiotów wymienionych w piśmie z....11.2019 r. W odpowiedzi z dnia... stycznia 2020 r. Skarżąca przedłożyła dodatkowe informacje.
Następnie, w związku z zakończeniem roku obrachunkowego Skarżąca w dniu... stycznia 2020 r. została wezwana do złożenia zaktualizowanych dokumentów niezbędnych do zawarcia umowy (zgodnie z Regulaminem konkursu nr...), w tym m.in. "Oświadczenia o spełnianiu kryteriów MŚP".
W dniu 29 stycznia 2020 r. Skarżąca przedłożyła skorygowane "Oświadczenie", w którym jednak nie uwzględniono wskazanych w korespondencji z dnia 18 listopada 2019 r. powiązań.
W związku z powyższym, działając na podstawie § 12 ust. 9 pkt 2 i 3 Regulaminu konkursu nr..., PARP pismem znak...)... z dnia... lutego 2020 r. poinformowała Skarżącą o odmowie zawarcia umowy o dofinansowanie projektu z powodu braku możliwości ustalenia statusu MŚP Wnioskodawcy i tym samym braku potwierdzenia możliwości udzielenia dofinansowania.
W piśmie wyjaśniono, że na podstawie informacji ujawnionych w KRS stwierdzających powiązania za pośrednictwem udziałowców P.Sp. z o.o. sk złożone w dniu... stycznia 2020 r. "Oświadczenie o spełnianiu kryteriów MŚP" zostało uznane przez PARP za nieprawidłowe. Wobec odmowy wykazania przez Skarżącą w "Oświadczeniu o spełnianiu kryteriów MŚP" wszystkich podmiotów uznanych przez PARP za powiązane, Organ uznał, iż niemożliwe jest potwierdzenie statusu MŚP Skarżącej zadeklarowanego we wniosku o dofinansowanie projektu nr...
W dniu... lutego 2020 r. Skarżąca skierowała do PARP odwołanie, w którym ponownie wniosła m.in. o uznanie złożonego "Oświadczenia o spełnianiu kryteriów MŚP" za wypełnione poprawnie z uwagi na dokonane zmiany w spółkach D. Sp. z o.o. Sp. k. oraz D. Sp. z o.o. i S. Sp. z o.o. Sp. k. oraz S. Sp. z o.o.
W związku z powyższym w dniu... lutego 2020 r. PARP ponownie zweryfikowała statusu MŚP Skarżącej. Ponowna weryfikacja "Oświadczenia" Skarżącej przez PWG z dnia 17 marca 2020 r. wykazała jednak, że wzrosła liczba podmiotów powiązanych z Wnioskodawcą, dlatego też "Oświadczenie o spełnianiu kryteriów MŚP" złożone w dniu... stycznia 2020 r. jest nadal nieprawidłowe.
W związku z powyższym pismem nr...)... z dnia 18 marca 2020 r., przekazanym Skarżącej mailowo w dniu... marca 2020 r., PARP podtrzymała decyzję o odmowie zawarcia umowy o dofinansowanie projektu nr... z wnioskodawcą P.Sp. z o.o. Sp.k. Ponadto w przedmiotowym piśmie PARP wskazała, iż wobec odmowy wykazania przez Skarżącą w "Oświadczeniu o spełnianiu kryteriów MŚP" wszystkich podmiotów uznanych przez PARP za powiązane, nadal niemożliwe jest potwierdzenie statusu MŚP przedsiębiorstwa zadeklarowanego we wniosku o dofinansowanie a także, iż mając na uwadze przepisy rozporządzenia KE (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013 r.,str.l), PARP w dalszym ciągu nie może potwierdzić możliwości udzielenia pomocy.
W dalszej korespondencji mailowej z dnia 23 i 26 marca 2020 r. obie strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska.
W dniu 1 kwietnia 2020 r. (data nadania) Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie PARP z dnia... marca 20120 r. Zaskarżonej informacji zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 53 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 poprzez przyjęcie, na skutek wadliwie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, że nie jest możliwe potwierdzenie statusu Skarżącej jako przedsiębiorcy z sektora MSP oraz odstąpienie od zawarcia umowy, co w konsekwencji stanowi negatywną ocenę projektu
Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu w części, w której uznano, iż nie jest możliwe potwierdzenie statusu Skarżącej jako przedsiębiorcy z sektora MSP, została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, z jednoczesnym przekazaniem na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a Ustawy wdrożeniowej sprawy do ponownego rozpatrzenia przez PARP oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych.
Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych Spółka podniosła, iż zaskarżone pismo stanowi negatywną ocenę jej projektu. Zaznaczyła, że odmowę zawarcia umowy o dofinansowanie, w sytuacji, w której instytucja uprawniona do zawarcia z beneficjentem umowy o dofinansowanie dopatrzyła się braku spełnienia pewnych wymogów formalnych czy merytorycznych, należy uznać za "negatywną ocenę projektu", skutkującą w istocie odmową dokonania czynności cywilnoprawnej - zawarcia umowy. Uprawniona instytucja ma bowiem prawo, także na etapie podpisywania umowy weryfikowania tego, czy wszelkie przesłanki przyznania pomocy zostały spełnione. Jednakże jeśli tego rodzaju (ponowna) weryfikacja jest dla wnioskodawcy negatywna i skutkuje odmową dofinansowania, winna być uznana za "ocenę negatywną", o której mowa w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2018 r. poz. 1431), dalej: "ustawa wdrożeniowa".
Wówczas beneficjentowi przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdyż prawo do sądu wnioskodawcy, którego projekt został oceniony negatywnie, zostało zagwarantowane w ustawie wdrożeniowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, gdyż wbrew stanowisku Skarżącej, zaskarżone pismo PARP nie stanowi ponownej negatywnej oceny jej projektu.
Projekt Skarżącej został poddany ocenie, która wypadła pozytywnie, bowiem w jej wyniku ustalono, iż spełnia wszystkie kryteria wyboru, otrzymał ocenę pozytywną i został wybrany do dofinansowania. W takiej sytuacji, a także gdy dostępne są środki publiczne, właściwa instytucja ma obowiązek zawarcia umowy o dofinansowanie (zob. J. Jaśkiewicz, Zasady realizacji programów...; W. Sawczuk, Właściwość sądów administracyjnych i powszechnych w sprawach rozdziału funduszy unijnych na przykładzie rozdziału środków w ramach polityki rozwoju, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2011, nr 6(39), s. 84–85).
Pamiętać przy tym należy, iż wybór projektu ma charakter jedynie deklaratoryjny, ponieważ ostateczne przyznanie dofinansowania następuje w drodze zawarcia umowy o dofinansowanie wówczas, gdy projekt spełnia wszystkie kryteria wyboru projektów (art. 52 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej). W konsekwencji, na etapie poprzedzającym zawarcie umowy, PARP musi ponownie sprawdzić spełnienie wszystkich kryteriów (warunków), na podstawie których wydano pozytywną ocenę i dokonano wyboru projektu. Ponadto, zgodnie z § 12 ust. 3 Regulaminu konkursu PARP dokonuje weryfikacji czy wnioskodawca może otrzymać dofinansowanie, w tym m.in. zweryfikuje status MŚP wnioskodawcy. Jest to szczególnie istotne, gdyż dofinansowanie unijne stanowi jednocześnie pomoc publiczną. Organy administracji publicznej zobowiązane są zatem sprawdzić, czy na liście projektów rekomendowanych, nie ma projektów lub beneficjentów nie spełniających kryteriów konkursowych.
Postępowanie takie znajduje potwierdzenie w § 12 ust. 9 Regulaminu konkursu, który stanowi, iż umowa o dofinansowanie zostanie zawarta pod warunkiem łącznego spełnienia przesłanek m.in. spełnienia wszystkich kryteriów na podstawie których został wybrany do dofinansowania, a także w wyniku weryfikacji dokumentów, niezbędnych do zawarcia umowy, a wymienionych w załączniku nr 5 do regulaminu, PARP uzna, że nie istnieją negatywne przesłanki do zawarcia umowy o dofinansowanie.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że taka ponowna kontrola prawidłowości oceny projektu powinna podlegać kontroli sądów administracyjnych pod warunkiem, że można ją uznać za "negatywną ponowną ocenę projektu" w rozumieniu ustawy wdrożeniowej. Zgodnie bowiem z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.
Ponowna ocena projektu polega na powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 (art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej), a więc w zakresie wskazanych kryteriów wyboru projektów. Nadto z treści art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej wprost wynika, że negatywną oceną projektu jest ocena w zakresie kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny lub 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektu, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie projektu do dofinansowania.
W rozpoznawanej sprawie żadna z powyższych okoliczności nie występuje, zatem trudno przyjąć, że pozytywna ocena projektu Spółki jest oceną negatywną i z tego powodu Spółce przysługuje skarga do sądu administracyjnego w trybie ustawy wdrożeniowej.
W zaskarżonym piśmie z dnia... marca 2020 r. jako podstawę odmowy udzielenia pomocy finansowej PARP wskazała § 12 ust. 9 pkt 2 i 3 Regulaminu. Odmowa podpisania umowy nie była spowodowana więc ponowną negatywną oceną projektu, w ramach kryteriów konkursowych, a brakiem dostarczenia wszystkich dokumentów i wyjaśnień, które umożliwiłyby zweryfikowanie statusu MŚP. Zgodnie z art. 6b ust. 4a ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (t.j. Dz.U.2020. 299) Agencja może odmówić udzielenia pomocy finansowej w formie wsparcia, pożyczki lub instrumentu finansowego podmiotowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-3 i 5-9, jeżeli prowadziłoby to do obejścia zasad udzielenia tej pomocy, w szczególności warunków podmiotowych, przeznaczenia, intensywności lub kwoty pomocy.
Należy wskazać, że na tle analogicznie sformułowanego uprawnienia PARP wynikającego z art. 6b ust. 4 powołanej ustawy zapadło kilka orzeczeń sądów administracyjnych wykluczających dopuszczalność złożenia na odmowę skargi do sądu administracyjnego. I tak Sąd podziela pogląd zawarty w postanowieniu NSA z dnia 4 września 2018 r. sygn. akt I GSK 2771/18 zgodnie z którym, art. 6b ust. 4 ustawy o PARP przyznaje Agencji dodatkowe uprawnienie w stosunku do ustawy wdrożeniowej polegające na odmowie podpisania umowy dofinansowującej projekt, jeżeli Agencja poweźmie uzasadnioną wątpliwość co do wykorzystania tej pomocy. Skorzystanie przez PARP z tego uprawnienia i wskutek tego odmównie wnioskodawcy przyznania pomocy finansowej nie stanowi ponownej oceny projektu. Przesłanki określone w art. 6b ust. 4 ustawy o PARP nie pokrywają się z przesłankami z art. 53 ust. 2 oraz art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej co oznacza, że nie następuje tutaj ponowa ocena projektu o jakiej mowa we wskazanych przepisach ustawy wdrożeniowej. Tożsame stanowisko zostało wyrażone w postanowieniu tut. Sądu z 21.03.2019 r. sygn. akt V SA/Wa 256/19 i wyroku NSA z 22.05.2019 r. sygn. akt I GSK 680/19.
Konsekwencją powyższego musi być przyjęcie, że skarga Spółki nie może być merytorycznie rozpoznania, gdyż dotyczy sprawy, która na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z wyłożonych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.