Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] lutego 2011 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców podtrzymał swoją uprzednią decyzję z [...] grudnia 2010 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców nr [...] z [...] maja 2009 r. o odmowie nadania F.B. i reprezentowanej przez nią córce K.B. statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu wobec stwierdzenia, że nie zachodzą przesłanki do udzielenia zgody na pobyt tolerowany.
Zaskarżona decyzja została wydana w związku z tym, że w dniu [...] grudnia 2010 r. F.B. złożyła w imieniu swoim i małoletniej córki K. kolejny wniosek o nadanie statusu uchodźcy. Jednocześnie tego samego dnia złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] maja 2009 r., która stała się ostateczna po utrzymaniu jej w mocy decyzją z [...] listopada 2009 r. - w zakresie wydalenia z Polski. Decyzja ta dotyczyła całej rodziny w tym męża cudzoziemki I.T..
We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji cudzoziemka wskazała, że z mężem I. T. jest od roku rozwiedziona, że mąż bił ją, zabierał jej pieniądze, które przeznaczał na narkotyki. Mąż został deportowany z Polski, zaś ona pozostała w Polsce z córką. Po rozwodzie wyszła ponownie za mąż. Po dowiedzeniu się o tym fakcie jej były mąż żąda oddania córki a gdyby nie wyraziła na to zgody grozi jej śmiercią. Okoliczności te powodują, że boi się powrotu do C. w obawie o swoje życie.
Decyzją z [...] grudnia 2010 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców na podstawie art. 33 ust. 4 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP odmówił wstrzymania decyzji z [...] maja 2009 r. o wydaleniu wskazując, że ponowny wniosek o nadanie statusu uchodźcy został w jego ocenie złożony w celu opóźnienia wykonania decyzji o wydaleniu.Następnie w wyniku rozpoznania wniosku cudzoziemki o ponowne rozpoznanie sprawy decyzją z [...] lutego 2011 r. organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
W dniu [...] lutego 2011 r. decyzją nr [...] Szef Urzędu do Spraw Uchodźców po rozpatrzeniu wniosku F. B. z [...] grudnia 2010 r. obejmującego również jej córkę K.B. umorzył postępowanie w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny.
Od decyzji z [...] lutego 2011 r. cudzoziemka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W skardze cudzoziemka zarzuciła naruszenie treści art. 33 ust. 4 ustawy o ochronie praw cudzoziemców oraz naruszenie treści art. 7, 77, 80 oraz art. 107 § 3 kpa poprzez brak właściwego ustalenia stanu faktycznego w sprawie a co za tym idzie prawidłowej jego oceny. W uzasadnieniu skargi cudzoziemka wskazała, że w toku dotychczasowych postępowań administracyjnych o nadanie statusu uchodźcy sytuacja związana z postępowaniem jej męża I.T. i wysuwanych przez niego gróźb, nie była przedmiotem badania. Ponadto w szerszym zakresie odwołując się do wskazanych przez siebie raportów dotyczących sytuacji w kraju pochodzenia, postrzegania kobiet i ich roli w życiu społecznym C. i twierdząc, że są one dyskryminowane, odniosła się do stanowiska organu, wyrażonego w decyzji z [...] lutego 2011r.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę należało uwzględnić jakkolwiek należy stwierdzić, że przeważająca część jej zarzutów, nie może być uznana za trafne w tym postępowaniu.
Przede wszystkim w przedmiotowej sprawie, która dotyczy wstrzymania wcześniejszej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, która zawiera m.in. nakaz wydalenia cudzoziemki wraz z córką, nie mogą być rozpatrywane przez Sąd argumenty odnoszące się do decyzji o umorzeniu kolejnego postępowania o nadanie statusu uchodźcy. Należy stwierdzić bowiem, że kontrola prawidłowości decyzji organu administracji przez Sąd dotyczyć może jedynie zbadania, czy organ właściwie ocenił argumenty strony zawarte w jej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu. W postępowaniu administracyjnym wywołanym złożeniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji konieczne jest bowiem jedynie ustalenie, czy w świetle stanowiska strony zawartego we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu na czas toczącego się nowego postępowania o nadanie statusu uchodźcy, wstrzymanie to powinno zostać dokonane, czy też nie.
Organ rozstrzygający powinien zatem ocenić, czy wskazane argumenty są istotne i czy wskazują na to, że przynajmniej potencjalnie stanowisko strony w nowym postępowaniu o nadanie statusu uchodźcy może zostać uznane za możliwe do merytorycznego rozważenia. Odnosząc się do wniosku cudzoziemki należy stwierdzić, że niezależnie od powodów, dla których ubiega się ona ponownie o status uchodźcy i które są badane przez organ w postępowaniu rozstrzygającym o statusie, organ ten badając możliwość udzielenia statusu, powinien rozważyć wszystkie znane mu okoliczności, w tym okoliczności, które zdaniem strony przemawiają za wstrzymaniem decyzji o wydaleniu. W tym konkretnym postępowaniu skarżąca we wniosku podniosła okoliczności dotyczące jej wzajemnych stosunków z mężem I. T., kwestie rozwodu z nim i ponownego zawarcia małżeństwa, co według niej określa konkretne żądania byłego męża w odniesieniu do córki stron i ewentualne konsekwencje niespełnienia przez nią tych żądań (odmowa wydania córki mężowi).
Zdaniem cudzoziemki ponowne jej zamążpójście wywołało określone groźby ze strony męża, co powoduje, że w przypadku powrotu do kraju pochodzenia nie będzie miała możliwości uchronienia się przed skutkami gniewu męża oraz możliwości kontynuowania życia rodzinnego z córką. W ocenie Sądu twierdzenia te jeśli pojawiły się również w odwołaniu cudzoziemki od decyzji Szefa do Spraw Cudzoziemców z [...] lutego 2011 r. mogą być powodem, dla którego Rada do Spraw Uchodźców uzna za konieczne uzyskanie od cudzoziemki dokładnych wyjaśnień w tym zakresie. Z oświadczenia cudzoziemki złożonego do protokółu sądowego wynika, że wyszła ona za obywatela C. G. I. przebywającego w Polsce od 3 lat, którego status i zasady pobytu zapewne będą wymagały również ustalenia przez Radę do Spraw Uchodźców. Nie należy bowiem zapominać, że złożenie kolejnego wniosku o status uchodźcy jeśli zawierałby on dodatkowe lub inne elementy nakłada na organ obowiązek wszechstronnego jego zbadania, w tym pod kątem zasadności wyrażenia zgody na pobyt tolerowany.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że konieczne jest uchylenie zaskarżonej decyzji ponieważ w ocenie Sądu w tym konkretnym przypadku doszło do naruszenia treści art. 7, 77,80 kpa oraz art. 33 ust. 4 ustawy o ochronie praw cudzoziemców z 13 czerwca 2003 r.
W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy p.p.s.a w zw. z art. 205 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.
Na koniec Sąd zwraca uwagę organu, że w przypadku rozpoznawania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy decyzja wydana w związku z tym faktem przez organ powinna być sformułowana z uwzględnieniem treści art. 138 § 1 kpa.