Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2012r. skarżąca spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] grudnia 2011r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 12 stycznia 2012r. Z tą datą osoba wyznaczona do złożenia skargi wraz z załącznikami na biurze podawczym uczyniła to omyłkowo w Naczelnym Sądzie Administracyjnym. W dniu 13 stycznia 2012r. skarga została przekazana zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca podniosła, że osoba składająca dokumenty nigdy wcześniej nie dokonywała tego typu czynności, a uchybienie terminowi było niewielkie.
Ponadto dokonała wszelkich czynności niezbędnych do zaskarżenia ww. informacji, a mianowicie sporządziła skargę wraz z odpisem i załącznikami oraz uiściła stosowną opłatę od skargi. Tym samym, w ocenie skarżącej, dochowała należytej staranności przy prowadzeniu sprawy. In fine skargi wskazano, że jej odrzucenie zamknie drogę do dochodzenia swoich praw przed Sądem i uniemożliwi uzyskanie dofinansowania, bez którego nie będzie możliwe zrealizowanie planowanej inwestycji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.: dalej: p.p.s.a.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Według art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności, nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W literaturze oraz orzecznictwie dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto strona odpowiada za działania osób, którymi się posługuje przy wykonywaniu czynności. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z 28 maja 2004 r., FZ 93/04 niepubl, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260)
W ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu nie mogły stanowić podstawy do jego uwzględnienia. W ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Informacja o negatywnym wyniku rozpatrzenia protestu zawiera prawidłowe pouczenia o terminie i sposobie wniesienia skargi do Sądu. Okoliczność, iż w dniu 12 stycznia 2012r. osoba do tego wyznaczona złożyła omyłkowo skargę na biurze podawczym Naczelnego Sądu Administracyjnego zamiast Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazuje jedynie, iż skarżąca nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Nie zmienia tego także fakt, że osoba ta nigdy wcześniej nie dokonywała tego typu czynności, ponieważ czynność techniczna w postaci złożenia korespondencji nie wymaga specjalnych kwalifikacji.
Błąd popełniony przez osobę wyznaczoną do złożenia skargi, w sytuacji gdy skarżąca została prawidłowo pouczona o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Nieuwagi lub zaniedbania nie można bowiem kwalifikować jako braku winy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2008 r. sygn. akt I OZ 307/08 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Innymi słowy, jedynie zaistnienie wyjątkowych, nieprzewidywalnych i niezależnych od strony okoliczności, których nie mogła usunąć w terminie do dokonania danej czynności, może uzasadniać jego przywrócenie. Do takich niedających się przezwyciężyć i przewidzieć przeszkód, niezależnych od strony, nie można jednakże zaliczyć błędu pracownika skarżącej polegającego na nieprawidłowym złożeniu skargi. Niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie może bowiem stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Należy przy tym zauważyć, iż w orzecznictwie przyjmuje się, że niezachowanie należytej staranności przez pracownika strony bądź osobę, której powierzyła ona stosowne obowiązki pociąga również konsekwencje dla niej samej i nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu.
W świetle powyższego, nie uznano przedstawionych przez skarżącą okoliczności, jako nie dających się usunąć przeszkód uniemożliwiających wniesienie skargi w terminie. Były one skutkiem zaniedbania działań skarżącej, której obowiązkiem było nadzorowanie pracy osoby wyznaczonej do wniesienia korespondencji, w szczególności że skarżąca miała świadomość, że skarga powinna zostać wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Ponadto podkreślenia wymaga, iż podnoszona przez skarżącą okoliczność, że uchybienie terminowi było niewielkie nie ma żadnego znaczenia dla oceny przesłanek uprawdopodobnienia braku winy.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.