Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 lutego 2008 r. skarżący P.M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Następnie 30 czerwca 2008 r. (data nadania pocztowego) skarżący zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż w związku z jego sytuacją majątkową nie jest w stanie uiścić rat kary pieniężnej w wysokości [...] zł miesięcznie zaś ewentualne wszczęcie egzekucji administracyjnej będzie równoznaczne z wyrządzeniem mu znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżący podkreślił, iż nie posiada tak znacznych środków majątkowych na rachunku bankowym, a przy jednoczesnym szeregu zobowiązań z tytułu umów kredytowych i leasingu, egzekucja nałożonej kary będzie skutkowała koniecznością zakończenia prowadzenia przez niego działalności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 – dalej zwanej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w świetle powołanego przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Skarżący uzasadniając wniosek podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne i niepowetowane straty w prowadzonej działalności. Jak wynika bowiem z akt sprawy, na skarżącego została nałożona kara pieniężna w kwocie [...] zł rozłożona na [...] miesięcznych rat po [...] zł.
Sąd doszedł do przekonania, że obowiązek uiszczenia rat w ww. wysokości może spowodować dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki finansowe istotne dla dalszego prowadzenia działalności gospodarczej, szczególnie w kontekście ciążących na skarżącym innych zobowiązań.
Zdaniem Sądu argumentacja skarżącego zasługuje na uwzględnienie, a okoliczności przedstawione we wniosku uzasadniają zastosowanie tymczasowej ochrony, o której mowa w art. 61 § 3 cyt. wyżej ustawy.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.