Uzasadnienie
Powiat [...] (zwany dalej: "Powiatem") wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu części oświatowej subwencji ogólnej.
Skarga została podpisana przez pełnomocnika – radcę prawnego B.O. Do skargi załączono Uchwałę Nr [...] Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2017 r. w sprawie udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania Powiatu – Zarządu Powiatu [...] przed sądami administracyjnymi, którą podpisał Wicestarosta Powiatu [...] W. L., jak również dokument pełnomocnictwa z dnia [...] lutego 2017 r., stanowiący załącznik do Uchwały Nr [...], zawierający umocowanie do reprezentowania Powiatu przed sądami administracyjnymi przez radcę prawnego B. O. Pod pełnomocnictwem podpisał się Wicestarosta Powiatu [...] W. L. oraz Etatowy Członek Zarządu Powiatu [...] P.S..
Zarządzeniem z dnia 5 maja 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – przez złożenie dokumentu, z którego wynika umocowanie W. L. – Wicestarosty Powiatu [...] oraz P.S. – Etatowego Członka Zarządu Powiatu [...] do udzielenia pełnomocnictwa procesowego z dnia [...] lutego 2017 r., ewentualnie przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania Powiatu [...] przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, udzielonego przez osobę uprawnioną do reprezentacji powiatu, stosowanie do treści art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 814 ze zm.; zwanej dalej: "u.s.p.").
W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej złożył pismo z dnia 29 maja 2017 r., do którego załączył uwierzytelnioną kopią Uchwały Nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. w sprawie wyboru Wicestarosty Powiatu [...], jak również ponownie Uchwałę Nr [...] Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2017 r. wraz z załącznikiem.
Pismem procesowym z dnia 29 maja 2017 r. (nadanym w dniu 31 lipca 2017 r.) pełnomocnik złożył wyjaśnienia dotyczące wezwania do uzupełnienia braków formalnych, wywodząc w jego treści, iż umocowanie pełnomocnika przez Zarząd Powiatu [...] zostało dokonane w sposób prawidłowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi nieuzupełnienie jej braku formalnego w zakreślonym terminie.
Przypomnieć na wstępie należy, iż przystąpienie do merytorycznej oceny zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Sąd bada między innymi, czy wniesiona skarga odpowiada wymogom formalnym przewidzianym dla pisma procesowego określonym w art. 46 p.p.s.a. Jednym z istotnych wymogów formalnych skargi, jako pisma procesowego, jest przewidziany w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek dołączenia do pisma pełnomocnictwa, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W przedmiotowej sprawie skargę w imieniu Powiatu złożył pełnomocnik – radca prawny B. O., który załączył do skargi pełnomocnictwo udzielone mu w Uchwale Nr [...] Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2017 r., podpisanej przez Wicestarosta Powiatu [...] W. L., jak również dokument pełnomocnictwa z dnia [...] lutego 2017 r., stanowiący załącznik do Uchwały Nr [...], podpisany przez Wicestarostę Powiatu [...] W.L. oraz Etatowego Członka Zarządu Powiatu [...] P. S..
W ocenie Sądu, przedłożone dokumenty nie mogły zostać uznane za pełnomocnictwo uprawniające do reprezentowania Powiatu. Zauważyć bowiem należy, iż uprawnienie do wniesienia skargi w imieniu powiatu, który w myśl art. 2 ust. 2 u.s.p. ma osobowość prawną, przysługuje staroście. Wynika to z przepisu art. 34 ust. 1 u.s.p., w myśl którego, to starosta reprezentuje powiat na zewnątrz. W konsekwencji stwierdzić należało, iż pełnomocnictwo do reprezentowania Powiatu winno zostać udzielone przez Starostę Powiatu, bądź też przez osoby, które zostały do tego umocowane przez Starostę Powiatu.
Wobec przyjęcia, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga obarczona była brakiem formalnym w postaci nieprawidłowego umocowania wnoszącego skargę radcy prawnego B. O. do działania w imieniu Powiatu, gdyż pełnomocnictwo nie zostało udzielone przez Starostę ani osoby działające w imieniu Starosty, pełnomocnik został wezwany do złożenia dokumentu, z którego wynika umocowanie Wicestarosty Powiatu [...] oraz Etatowego Członka Zarządu Powiatu [...] do udzielenia pełnomocnictwa procesowego z dnia [...] lutego 2017 r. W zarządzeniu tym wskazano jednocześnie, iż uzupełnienie barku formalnego może nastąpić poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania Powiatu [...] przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, udzielonego przez osobę uprawnioną do reprezentacji powiatu, stosowanie do treści art. 34 ust. 1 u.s.p. Zaznaczyć przy tym należy, iż Starosta nie musiał osobiście podpisać pełnomocnictwa dla działającego w sprawie radcy prawnego, bowiem osoby, które podpisały pełnomocnictwo z dnia [...] lutego 2017 r. mogły wykazać się umocowaniem do działania w imieniu Starosty Powiatu (por. postanowienie NSA z dnia 12 maja 2011 r. o sygn. akt II GSK 682/11; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sąd nie podziela stanowiska pełnomocnika skarżącej wyrażonego w piśmie procesowym, złożonym w dniu 31 lipca 2017 r. Nie można bowiem przyjąć, by w świetle powołanych wyżej przepisów, podmiotem uprawnionym do reprezentowania Powiatu w postępowaniu przed sądem administracyjnym był Zarząd Powiatu. Żaden przepis u.s.p. nie przyznaje zarządowi powiatu prawa do reprezentowania powiatu jako jednostki samorządu terytorialnego w sprawach przypisanych do kompetencji starosty (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2007 r. o sygn. akt II OSK 1972/06; postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 kwietnia 2017 r. o sygn. akt II SA/Go 570/16; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 5 lipca 2017 r. o sygn. akt III SA/WR 370/17).
Mając zatem na uwadze, iż strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi i mimo wezwania nie wykonała zarządzenia Sądu w zakreślonym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w sentencji postanowienia.