Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. S., podnosząc w uzasadnieniu, iż jest ona niedopuszczalna.
Wnioskiem – sporządzonym na urzędowym formularzu PPF – skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata bądź radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi sama, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś jedynym źródłem jej dochodów jest emerytura w wysokości 1.180 zł miesięcznie. W uzasadnieniu podniosła, iż została eksmitowana z mieszkania, pozostaje pod opieką społeczną, zaś jej świadczenie emerytalne zostało zajęte przez komornika sądowego, w wyniku czego otrzymuje kwotę 690 zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012, poz. 270), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawczyni i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazać w szczególności należy, iż skarżąca została eksmitowana z mieszkania, korzysta z pomocy społecznej, a jej emerytura została zajęta w toku egzekucji komorniczej. Nadto nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.