Uzasadnienie
A.B., dalej "skarżąca", wniosła o ustanowienie radcy prawnego, a następnie o zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioski złożyła na urzędowym formularzu (PPF).
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Samotnie wychowuje przewlekle chorego, niepełnoletniego syna. Podstawą utrzymania dwuosobowego gospodarstwa domowego są zasiłki rodzinne, zasiłek celowy, dodatek mieszkaniowy, świadczenie alimentacyjne. Łączny dochód dwuosobowego gospodarstwa domowego wynosi 1.106 zł. Skarżąca ze względu na stan zdrowia nie może podjąć pracy. Nie otrzymuje wsparcia od rodziny. Ojciec dziecka nie uczestniczy w jego wychowaniu i utrzymaniu.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., Sąd może – na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Rozpoznanie skargi przez Sąd zależy od uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł, do kosztów postępowania należy zaliczyć również koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
Biorąc pod uwagę oświadczenia złożone przez skarżącą na urzędowym formularzu PPF i dokumenty źródłowe znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy (decyzja z (...) października 2013 r. orzekająca przyznanie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku, decyzja z dnia (...) września 2013 r. przyznająca świadczenie z funduszu alimentacyjnego) oraz porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznać należy, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wysokość miesięcznych dochodów skarżącej i jej niepełnoletniego syna (1.106 zł) z uwzględnieniem bieżących kosztów utrzymania, w tym kosztów leczenia, pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Podstawą utrzymania rodziny są świadczenia otrzymywane z pomocy społecznej w formie zasiłków rodzinnych oraz świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Skarżąca nie posiada oszczędności pieniężnych oraz majątku, który mogłaby przeznaczyć na koszty prowadzonego postępowania sądowego. Ze względu na stan zdrowia nie może podjąć pracy.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz kierując się zapewnieniem skarżącej prawa do sądu należało uznać, iż zarówno udział radcy prawnego w sprawie, jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione.
W związku z powyższym postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.