Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. S., dalej "Skarżący" na opisane w komparycji postanowienie Ministra Finansów.
W związku z wnioskiem Skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, postanowieniem z 12 czerwca 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił Skarżącemu adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokata P. G. W dniu 11 sierpnia 2014 r. Pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną od postanowienia tut. Sądu z 6 maja 2014 r. W skardze kasacyjnej wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej w ramach prawa pomocy i oświadczeniem, że udzielona pomoc prawna nie została opłacona.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wniosek pełnomocnika jest zasadny.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej "rozporządzenie").
Na mocy § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, stawka minimalna za czynności adwokata wynosi 240 zł.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł.
Wobec tego, iż przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna (art. 216 p.p.s.a.), przyjąć należało dla wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego stawkę minimalną określoną w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, tj. 240 zł.
W niniejszej sprawie adwokat nie reprezentował Skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji; został ustanowiony po wydaniu postanowienia odrzucającego skargę przez Sąd pierwszej instancji. Pełnomocnik sporządził skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Wobec tego adwokatowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej, tj. w wysokości 180 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.