Uzasadnienie
W.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2015 r. Skarżący został wezwany do wskazania czy przed wniesieniem skargi do Sądu wniósł zażalenie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej k.p.a.).
W piśmie z dnia 30 marca 2015 r. Skarżący poinformował, że z uwagi na fakt, iż organ nie poinformował go o możliwości wniesienia zażalenia – zażalenie nie zostało wniesione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270; dalej - p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Paragraf 2 wskazanego przepisu stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej, przed jej wniesieniem do sądu administracyjnego, strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 k.p.a. Zgodnie bowiem ze wskazanym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Skoro zatem skarżący, nie złożył zażalenia w trybie art. 37 k.p.a., to oznacza, iż nie wyczerpał służących mu w postępowaniu środków zaskarżenia. To zaś powoduje, że skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono jak sentencji postanowienia.