Uzasadnienie
Występując ze skarga kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 kwietnia 2008 r. J. P. złożyła wniosek (sporządzony na urzędowym formularzu PPF z 4 lipca 2008 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z dorosłą córką oraz wnuczką, posiada mieszkanie komunalne o pow. [...] m2 oraz we współwłasności z małżonkiem budynek gospodarczy w stanie surowym o pow. [...] m2, budynek o pow. [...] m2 i działkę o pow. [...] m2, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawczyni wskazała, iż uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 787 zł z tytułu świadczenia emerytalnego, zaś jej córka w wysokości 800 zł z tytułu świadczenia alimentacyjnego. Miesięczne wydatki skarżącej i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym wynoszą 795 zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim strona nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Ponadto wzięto pod uwagę, iż wnioskodawczyni nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.