Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 maja 2010 r. L. S. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 1070/05, odrzucającego skargę na Z. S.A.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W myśl art. 175 § 1 w zw. z art. 285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Natomiast stosownie do treści art. 285f § 3 p.p.s.a., Sąd obowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną z naruszeniem art.175 § 1 p.p.s.a., tj. sporządzoną przez nieuprawnioną osobę.
W rozpoznawanym przypadku skarżąca - nie będąc adwokatem, ani radcą prawnym, jak również osobą wskazaną w art. 175 § 2 p.p.s.a. – wniosła sporządzoną i podpisaną przez siebie skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Tym samym nie zastosowała się do wymogu przymusu adwokacko - radcowskiego, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a. - stawianego dla skutecznego dokonywania tej czynności procesowej, wobec czego powyższa skarga podlega odrzuceniu. Z tego względu bezprzedmiotowe stało się badanie innych warunków formalnych, którym odpowiadać powinna skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 285f § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.