Uzasadnienie
Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 31 sierpnia 2017 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek D. M. o przyznanie prawa pomocy. Zarządzenie to zostało doręczone na adres skarżącego w dniu 11 września 2017 r. W dniu 19 września 2017 r. skarżący nadał w placówce pocztowej sprzeciw na powyższe zarządzenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej jako: p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia starszego referendarza sądowego, będącego przedmiotem sprzeciwu, doręczono skarżącemu w dniu 11 września 2017r., a zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia upływał 18 września 2017 r. Tymczasem sprzeciw skarżący wniósł, na co wskazuje data stempla pocztowego, w dniu 19 września 2017 r., czym niewątpliwie uchybił ustawowemu, siedmiodniowemu terminowi na dokonanie tej czynności.
Wobec powyższego Sąd zobligowany był do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o czym postanowił jak w sentencji