Uzasadnienie
Skarżący D. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
Z podanych przez skarżącego w formularzu informacji oraz przedstawionych dokumentów wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z ojcem. Skarżący jest osobą bezrobotną, (załączono zaświadczenie Urzędu Pracy [...] potwierdzające powyższe). Ojciec skarżącego pobiera rentę rolniczą w wysokości 936,57 zł netto miesięcznie (załączono kopię decyzji Prezesa KRUS potwierdzającą powyższe).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W omawianej sprawie skarżący posiada status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku, a jedynym źródłem dochodów skarżącego i pozostającego z nim we wspólnym gospodarstwie domowym ojca jest pobierana przez ojca renta rolnicza w kwocie 936,57 zł netto miesięcznie. W związku z powyższym, w ocenie rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.