Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2009 r. A. z siedzibą w E., N., reprezentowana przez pełnomocnika – rzecznika patentowego, wniosła skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...], utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2008 r., nr [...] o odmowie uznania prawa ochronnego na znak towarowy C. Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. skarżąca cofnęła skargę.
Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2009 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie w terminie 30 dni do doręczenia wezwania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej wraz z tłumaczeniem na język polski.
Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 7 lipca 2009 r. (dowód: zwrotne poświadczenia odbioru, k. 23).
Skarżący w wyznaczonym terminie wpisu nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: P.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.
Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 ustawy P.p.s.a. w odniesieniu do osób prawnych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niedopełnienie tego obowiązku nałożonego przez sąd w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Powyższy obowiązek dotyczy również zagranicznych osób prawnych, z tym zastrzeżeniem, iż na uzupełnienie tego braku Sąd wyznacza termin 30 dni.
W niniejszej sprawie reprezentujący skarżącą Spółkę pełnomocnik cofnął skargę. Tego rodzaju czynność jest jedną z przyczyn umorzenia postępowania przed sądem, o jakiej mowa w przepisie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. Powyższe oświadczenie nie mogło mieć jednak wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.
Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją jakiekolwiek przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1 – 3 tej ustawy. Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne.
Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje bowiem w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07).
Z uwagi na powyższe orzeczono jak sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy P.p.s.a.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 lit. a ustawy P.p.s.a.