Uzasadnienie
Pismem z 5 maja 2016 r. G. F. (dalej: "skarżący") reprezentowany przez adw. S. K. (dalej: "pełnomocnik skarżącego") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] marca 2016 r., nr [...], w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku o cofnięcie koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia.
Pismem sądowym z 21 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi braków formalnych pisma przez nadesłanie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego upoważniającego go do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi. W związku z nieusunięciem braku formalnego skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 12 lipca 2016 r. odrzucił złożoną skargę.
Pełnomocnik skarżącego pismem z 4 lipca 2016 r. (data stempla pocztowego), które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 12 lipca 2016 r. (data złożenia do akt sądowych: 14 lipca 2016 r.) uzupełnił stwierdzony brak formalny skargi.
Ponadto pismem z 25 lipca 2016 r. pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 lipca 2016 r., wskazując, że pismem złożonym 4 lipca 2016 r. w placówce operatora wyznaczonego uzupełnił on stwierdzone braki formalne skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie jako oczywiście uzasadnione.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej: "p.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd ją odrzuca.
Jednocześnie w myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Przenosząc treść powyższych przepisów na niniejszą sprawę, należy wskazać, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 27 czerwca 2016 r. Tym samym termin do usunięcia braków formalnych upływał 4 lipca 2016 r. Zważywszy, że pełnomocnik skarżącego złożył w tym terminie w placówce operatora wyznaczonego pismo, którym nadał poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa procesowego uprawniającego go do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi (vide: koperta, w której nadano pismo z 4 lipca 2016 r. – karta nr 28 akt sądowych), należy uznać, że brak formalny skargi został uzupełniony w terminie.
Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że w myśl art. 195 § 2 zd. 1 p.p.s.a. jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie.
W świetle powyższych ustaleń Sąd działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.