Uzasadnienie
Skarżący – R. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, którą wyrokiem z 12 października 2016 r. Sąd oddalił.
Z zachowaniem terminu skarżący zgłosił wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.
Zarządzeniem z 9 listopada 2017 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku (k. 107 akt).
W otwartym terminie skarżący złożył na powyższe zarządzenie zażalenie, w którym - w pkt 4, zawarł wniosek "o wyłączenia autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są duże wątpliwości co do jego bezstronności".
Sąd wniosek ów potraktował jako wniosek o wyłączenie sędziego i wezwał skarżącego do uzupełnienia jego braków formalnych, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania poprzez wskazanie z imienia i nazwiska sędziego, o wyłączenie którego wnioskuje oraz poprzez uprawdopodobnienie przyczyn uzasadniających żądane wyłączenie. Wezwanie to skarżący odebrał osobiście 1 czerwca 2017 r. (z.p.o. k. 152 akt).
Zarządzeniem z 7 lipca 2017 r. Sąd pozostawiał wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego bez rozpoznania, ponieważ skarżący nie wykonał wezwania do uzupełnienia jego braków formalnych (k. 153 akt).
Z zachowaniem terminu skarżący zażalił zarządzenie z 7 lipca 2017 r. (k. 156 akt). W pkt 4 tego zażalenia ponownie zgłosił wniosek "o wyłączenia autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są duże wątpliwości co do jego bezstronności".
Także i ten wiosek Sąd potraktował jako wniosek o wyłączenie sędziego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., przewiduje, że wyłączenie sędziego może nastąpić na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zatem dla możliwości rozpoznania takiego wniosku konieczne jest jednoczesne wskazanie w nim z imienia i nazwiska osoby sędziego, o wyłączeni którego się wnioskuje oraz podanie konkretnej/konkretnych okoliczności, która/które w ocenie strony wnioskującej mogłaby/mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności tego konkretnego sędziego w danej sprawie. Brak któregoś z tych elementów powoduje zaś obiektywną niemożność rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego.
Jak wynika z akt wniosek, który Sąd obecnie bada, jest kolejnym w niniejszej sprawie zgłoszonym przez skarżącego. Oba wnioski brzmią przy tym identycznie - "o wyłączenia autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są duże wątpliwości co do jego bezstronności", i oba zostały zawarte w zażaleniach (pkt 4) na różne zarządzenia Sądu, a nie na orzeczenia Sądu.
Nadto Sąd ustalił, że zarządzeniem z 8 maja 2017 r. (k. 144 akt) skarżący – w związku z pierwszym wnioskiem "o wyłączenia autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są duże wątpliwości co do jego bezstronności", został skutecznie wezwany do uzupełnienia jego braków formalnych poprzez wskazanie z imienia i nazwiska sędziego, o wyłączenie którego wnioskuje oraz poprzez uprawdopodobnienie przyczyny uzasadniającej to wyłączenie. Zatem posiada on wiedzę, że aby żądanie wyłączenia sędziego mogło zostać poddane rozpoznaniu musi zawierać zarówno imię i nazwisko sędziego, jak i przyczynę uzasadniającą takie wyłączenie. Mimo to zgłaszając obecnie badany wniosek skarżący nie zawarł w nim ww. elementów.
Z uwagi na powyższe – bierność skarżącego pomimo posiadanej wiedzy jakie elementy musi zawierać wniosek o wyłączenie sędziego, Sąd obecnie badany wniosek potraktował jako ponowny wniosek o wyłączenie sędziego, który zgodnie z art. 22 § 4 p.p.s.a. podlega odrzuceniu jako niezawierający podstaw wyłączenia.
Mając na uwadze wskazane ustalenia, działając na podstawie art. 24 § 4 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.