Uzasadnienie
M. G. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia kategorii VII. Skarga została nadana w dniu 6 marca 2014 r., jednocześnie skarżący w piśmie z dnia 7 marca 2014 r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że skargę nadał w terminie, to jest w dniu 26 lutego 2014 r., jednak uczynił to na błędny adres organu. Z uwagi na zwrot korespondencji przez Pocztę Polską (w dniu 28 lutego 2014 r.), ponownie nadał skargę na właściwy adres organu w dniu 6 marca 2014 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – cytowana dalej jako "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 tego artykułu stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Przepis art. 87 §1 i 2 p.p.s.a. nakłada na wnioskodawcę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Oznacza to, że strona powinna uprawdopodobnić, że mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia. Wskazania wymaga też, że przeszkoda ta musi istnieć przez cały czas biegu terminu przepisanego dla dokonania danej czynności. Jakkolwiek wskazany przepis wymaga jedynie uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, to zwrócić należy uwagę, że przesłanka ta w niniejszej sprawie nie ziściła się. Podkreślić bowiem należy, że strona obowiązana jest do wykazania należytej dbałości i staranności o swoje własne sprawy. Omyłkowe wpisanie adresu na kopercie nie może być postrzegane jako okoliczność przemawiająca za zasadnością wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Błędne skierowanie przesyłki zawierającej skargę na inny adres, niż zawarty w pouczeniu stanowi bowiem wyraz niedbałości i w - okolicznościach rozpoznawanej sprawy - nie może być postrzegany jako przeszkoda od strony niezależna i trudna do przezwyciężenia.
Należy więc przyjąć, iż okoliczności przedstawione przez skarżącego nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Sąd podziela pogląd przedstawiany w orzecznictwie, że nadanie skargi na niewłaściwy adres nie stanowi w tym wypadku podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Błąd tego rodzaju, skutkujący niedotrzymaniem ustawowego terminu, należy bowiem uznać za brak należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, w pełni obciążający stronę skarżącą (vide postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2013 r. sygn., akt I OZ 460/13, postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II FZ 229/14).
W tym stanie rzeczy należało, stosownie do art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak na wstępie