Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej także Prezes UKE), działając na podstawie art. 134 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność wniosku złożonego przez T. S.A. z siedzibą w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty o stwierdzeniu, że na krajowym rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla konsumentów nie występuje skuteczna konkurencja.
Pismem z dnia [...] stycznia 2006 r. T. S.A wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. wydanym na podstawie przepisu art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.) w związku z § 1 pkt 1 i § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 października 2004 r. w sprawie określenia rynków właściwych podlegających analizie przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (Dz. U. Nr 242, poz. 2420) o stwierdzeniu, że na krajowym rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla konsumentów nie występuje skuteczna konkurencja. Zarzucała naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego.
Stwierdzając niedopuszczalność złożonego wniosku Prezes UKE wskazał, iż przepisy ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania postanowienia z dnia [...] grudnia 2005 r. nie przewidywały możliwości złożenia zażalenia na postanowienia wydane na podstawie art. 23 ust. 3 tej ustawy. Takiej możliwości nie przewidują także przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, które umożliwiają złożenia zażalenia tylko w przypadkach, w których stanowi kodeks. Zgodnie z art. 134, organ odwoławczy ocenia dopuszczalność złożonego środka zaskarżenia i zachowanie terminu do jego wniesienia. Stwierdzenie niedopuszczalności odwołania następuje w formie postanowienia, które jest ostateczne.
Skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła T. S.A. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Skarżąca podnosiła, iż zaskarżone postanowienie w sprawie rynku jest w swojej istocie decyzją administracyjną i jako takie powinno być objęte drogą odwoławczą. Ponadto, stwierdzenie, iż na rynku nie występuje skuteczna konkurencja oznacza obowiązek wszczęcia postępowania w sprawie wyznaczenia przedsiębiorcy lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych o znaczącej pozycji na rynku właściwym oraz nałożeniu na wskazany podmiot obowiązków regulacyjnych, zgodnie z prawem telekomunikacyjnym. Postanowienie to - zdaniem skarżącej - przesądza o nałożeniu na nią i na innych uczestników rynku obowiązków regulacyjnych. Podnosiła, iż postanowienie z art. 123 k.p.a. nie jest tożsame z pojęciem postanowienia używanym w art. 23 ust. 3 prawa telekomunikacyjnego. Zarzucała naruszenie art. 134 i art. 104 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o oddalenie skargi podkreślając, iż pojęcie postanowienie, jako formy zakończenia postępowania mającego na celu ustalenie, czy na rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja zostało użyte przez ustawodawcę, a nie przez organ.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga spółki T. S.A. z siedzibą w W. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2006 r. nie narusza prawa.
Art. 134 k.p.a. stanowi, iż organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (w tym przypadku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W postępowaniu wstępnym organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu.
Postanowienie z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie stwierdzenia, czy na rynku właściwym nie występuje skuteczna konkurencja, wydane na podstawie art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r.. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.), w brzmieniu z dnia wydania tego postanowienia, nie ma bezpośrednich adresatów, gdyż nie rozstrzyga bezpośrednio o prawach lub obowiązkach konkretnych podmiotów (tak również: Stanisław Piątek "Prawo telekomunikacyjne. Komentarz.", Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 239). Wynik przedmiotowego postępowania zakończonego postanowieniem nie przesądza o prawach indywidualnych, gdyż nie nakłada żadnych obowiązków, ani też nie przyznaje praw konkretnie wskazanym, indywidualnym operatorom telekomunikacyjnym.
W postępowaniu zakończonym wydaniem postanowienia przesądza się, czy dany rynek powinien być poddany regulacji ex ante, czy nie, czy zasadnym jest na dalszym etapie wszczęcie wobec konkretnego podmiotu, czy grupy podmiotów postępowania administracyjnego w sprawie wyznaczenia podmiotów o znaczącej pozycji rynkowej i nałożenia obowiązków regulacyjnych. Wynik tego postępowania nie przesądza o sprawach indywidualnych, nie nakłada żadnych obowiązków ani nie przyznaje praw. Postanowienie jedynie determinuje wszczęcie lub brak wszczęcia postępowania administracyjnego rozstrzygającego o prawach lub obowiązkach stron, tj. postępowania w sprawie wyznaczenia podmiotów o znaczącej pozycji rynkowej i nałożenia na nich obowiązków regulacyjnych. Postępowanie co do stwierdzenia występowania skutecznej konkurencji nie ma stron. Kończące postanowienie nie dotyczy czyjegokolwiek interesu lub obowiązku, ewentualność, że w przypadku stwierdzenia braku skutecznej konkurencji na rynku właściwym, wszczęte będzie postępowanie w sprawie wyznaczenia podmiotów o znaczącej pozycji rynkowej i stroną takiego postępowania będzie T. S. A. nie może przesądzać, że spółka jest stroną postępowania, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne.
Wobec takiego charakteru przedmiotowego postępowania, należy stwierdzić, iż w postępowaniu tym nie ma konkretnych stron. Status strony uzyskać można dopiero w przypadku następnego etapu, tj. w postępowaniu w sprawie wyznaczenia podmiotu o znaczącej pozycji rynkowej i nałożenia obowiązków regulacyjnych.
Przepis art. 23 ust. 3 ustawy - Prawo telekomunikacyjne stanowi, iż zamknięcie postępowania, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze postanowienia, w którym Prezes URTiP stwierdza, czy na analizowanym rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja.
Niezasadny jest zatem zarzut skarżącej, iż rozstrzygnięcie co do występowania na rynku właściwym skutecznej konkurencji winno nastąpić w formie decyzji. Ustawodawca przewidział formę postanowienia jako formę zakończenia postępowania mającego na celu ustalenie, czy na rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja.
Prawo telekomunikacyjne obowiązujące w dacie wydania postanowienia z dnia [...] grudnia 2005 r. nie przewidywało możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego na podstawie art. 23 ust. 3 tej ustawy.
Takiej możliwości nie przewiduje także Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, postępowanie przed Prezesem URTiP (obecnie Prezesem UKE) toczy się na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Art. 141 § 1 k.p.a. stanowi, iż na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.
Postanowienie z dnia [...] grudnia 2005 r. wydane przez Prezesa UKE w trybie art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne stanowi jedynie rozstrzygnięcie co do stanu konkurencyjności rynku, a więc ma ono charakter abstrakcyjny. Oznacza to, iż w tej fazie postępowania organ regulacyjny nie jest uprawniony do ustalania przedsiębiorców telekomunikacyjnych o znaczącej pozycji na rynku lub stwierdzenia, że takie podmioty nie występują na analizowanym rynku, albowiem dopiero w razie stwierdzenia braku efektywnej konkurencji będzie to przedmiotem postępowania prowadzonego na podstawie art. 24 ustawy - Prawo telekomunikacyjne.
Na marginesie należy wskazać, iż strona skarżąca po raz trzeci kwestionowała postanowienie z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie stwierdzenia, czy na analizowanym rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja. Uprzednio wnosiła o dostęp do akt postępowania prowadzonego przez organ w sprawie stwierdzenia, czy na rynku występuje skuteczna konkurencja oraz kwestionowała wydane postanowienie uznając go za aktem administracji, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a.. Na negatywne rozpatrzenie składanych wniosków przez Prezesa UKE wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokami oddalił je (wyrok z dnia 14 lipca 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 845/06 – prawomocny oraz wyrok z dnia 16 sierpnia 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 772/06).
Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.