Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] Minister Sportu i Turystyki utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...].
Odpis decyzji Ministra Sportu i Turystyki został doręczony skarżącemu w dniu 29 kwietnia 2011 r. W skardze zawarto pouczenie, że na decyzję przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należało wnieść za pośrednictwem Ministra Sportu i Turystyki.
Skargę na powyższą decyzję – skierowaną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – J. M. (nazywany dalej "skarżącym") nadał w Urzędzie Pocztowym w dniu 25 maja 2011 r. (listem poleconym o nr R [...] - k. 4 akt sądowych).
Skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 27 maja 2011 r. (data na prezentacie k. 2 akt sądowych).
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 31 maja 2011 r. ww. skarga w dniu 1 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego) została przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Ministra Sportu i Turystyki.
W dniu 6 lipca 2011 r. w biurze podawczym sądu (data prezentaty biura podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) została złożona przez organ skarga strony z dnia 25 maja 2011 r. wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej nazywanej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Na gruncie niniejszej sprawy należy zauważyć, że przepis przejściowy umożliwiający wnoszenie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, zawarty w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze. zm.), obowiązywał tylko w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. W tym okresie skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący otrzymał wspomnianą powyżej decyzję w dniu 29 kwietnia 2011 r. Termin do wniesienia skargi, za pośrednictwem organu, upływał z końcem dnia 30 maja 2011 r. Przedmiotowa skarga została nadana przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 25 maja 2011 r. (data stempla pocztowego, k. 4 akt sądowych). Jednakże skarżący (wbrew pouczeniu zawartemu w decyzji, iż skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, tj. Ministra Sportu i Turystyki) wniósł ją bezpośrednio do Sądu. W takiej sytuacji, zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie poglądem, 30 - dniowy termin do wniesienia skargi byłby zachowany jedynie wówczas, gdyby Sąd nadał skargę na adres właściwego organu przed upływem terminu do jej wniesienia (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 roku, sygn. akt III CZP 33/87, publ. OSN 1988/6/73, a także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 651/08 oraz z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09, niepublikowane, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 8 marca 2011 r. sygn. akt IV SA/GL 202/11). W rozpatrywanej sprawie skarga została nadana przez Sąd do organu w dniu 1 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Należy przy tym zauważyć, że w myśl art. 57 i 58 p.p.s.a., Sąd obowiązany jest najpierw do zbadania, czy skarga spełnia przesłanki dopuszczalności.
Pozytywne przesądzenie tej kwestii powoduje dopiero, iż Sąd może przystąpić do dalszych czynności, w tym rozstrzygnięcia co do wniosku skarżącego cofającego skargę.
W niniejszej sprawie, wobec stwierdzenia, że skarga została wniesiona po terminie, brak było podstaw do rozpatrzenia pisma skarżącego cofającego skargę.