Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 kwietnia 2014 r. W. M. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 3.000 złotych za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Zaskarżona decyzja organu administracji publicznej została wydana m.in. na podstawie przepisów art. 13 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 13k ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 260 ze zm. - dalej także: "u.d.p.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Należy wskazać, że postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 201/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 193 Konstytucji RP i art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym, wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: "Czy art. 13k ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1981 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm.) jest zgodny z art. 2 Konstytucji RP".
Na gruncie niniejszej sprawy przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia z dnia [...] marca 2014 r. wydana w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 3.000 złotych za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią m. in. przepisy art. 13 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 13k ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy o drogach publicznych.
W świetle powyższego, Sąd uznał, że skoro przedmiotem pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP przepisu stanowiącego podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, to rozstrzygnięcie zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy w pełni zależne jest od wyniku postępowania zainicjowanego pytaniem skierowanym do Trybunału Konstytucyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że w sprawie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W konsekwencji, Sąd zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.