Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Natomiast w dniu [...] listopada 2008 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Po rozpoznaniu powyższego wniosku, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 5 marca 2009 r. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2009 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokat J. Z. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
W dniu [...] maja 2009 r. do Sądu wpłynął wniosek ww. pełnomocnika o "zasądzenie na rzecz (...) Kancelarii kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, podwyższonych o podatek od towarów i usług." Jednocześnie pełnomocnik z urzędu oświadczył, że koszty te nie zostały uregulowane w całości ani w części. Stwierdził ponadto brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Do przedmiotowego wniosku zostały załączone: pełnomocnictwo udzielone w dniu [...] maja 2009 r. przez skarżącego oraz wypełniony formularz dla adwokatów i radców prawnych świadczących pomoc prawną z urzędu.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Po pierwsze podkreślić należy, iż powyższy przepis expressis verbis stanowi, iż wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat (a nie jego kancelaria). Przez wyznaczonego adwokata należy rozumieć adwokata wskazanego przez właściwą okręgową radę adwokacką. Po wtóre, ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie jedynie za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną. O ile w razie sporządzenia skargi kasacyjnej fakt udzielenia pomocy prawnej z urzędu wynika z jej wniesienia, o tyle w wypadku opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona stronie.
Wprawdzie zarówno § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), jak i przepisy p.p.s.a. nie przewidują obowiązku przedkładania Sądowi sporządzonej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jednakże sporządzenie takiej opinii i przekazanie jej stronie powinien wykazać pełnomocnik ubiegający się o wynagrodzenie. Sąd może poprzestać na jego oświadczeniu w tym przedmiocie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2004 r., sygn. akt OSK 93/04, ONSAiWSA 2004, nr 2, poz. 33 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04, niepubl.).
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego z urzędu w ww. wniosku z dnia [...] maja 2009 r. (data wpływu do Sądu) oświadczył jedynie, że stwierdza brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Tego rodzaju oświadczenie nie spełnia opisanych wyżej wymogów. Nie wynika bowiem z niego fakt, że pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, ani tym bardziej, że opinię taką doręczył skarżącemu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.