Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W dniu [...] listopada 2008 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z informacji podanych w piśmie z dnia [...] lutego 2009 r., a także z nadesłanych do akt sprawy dokumentów wynika, iż skarżący w dniu [...] grudnia 2008 r. został zatrudniony na czas określony (do [...] grudnia 2009 r.) za miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości 1.940 zł brutto [...]. W roku podatkowym 2007 dochód skarżącego zamknął się w kwocie 6.441,06 zł [...].
Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Na jego majątek składają się lokal mieszkalny o powierzchni 60 m kw oraz samochód osobowy o wartości ok. 20.000 zł.
Do miesięcznych wydatków skarżącego należą:
- - opłata za mieszkanie – 345,15 zł [...],
- - opłaty za energię elektryczną - ok. 35,50 zł [...],
- - koszty dojazdy do pracy do W. (z M.) – 880 zł.
Skarżący przedstawił również wyciąg z rachunku bankowego za okres od [...] listopada 2008 r. do [...] stycznia 2009 r., na którym saldo końcowe było ujemne [...].
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w pełni zasługuje na uwzględnienie. Biorąc bowiem pod uwagę z jednej strony łączne dochody skarżącego (1.940 zł brutto), a z drugiej strony sumę jego miesięcznych wydatków koniecznych do utrzymania (ok. 1.260 zł), nie jest możliwe poczynienie przez skarżącego oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.