Uzasadnienie
W dniu 5 czerwca 2007 r. skarżąca A. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego J. C., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Komendanta [...] Policji, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] maja 2007 r. nr [...]w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego.
W skardze do tutejszego Sądu, skarżąca zakwestionowała rozstrzygnięcie organu z uwagi na naruszenie m.in. art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym.
Strona zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i zastosowanie powołanego powyżej artykułu, naruszenie zasad postępowania administracyjnego prowadzących do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego, braku zapewnienia czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania oraz niewyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności tj. art. 7, 10 i 77 k.p.a., naruszenie art. 156 k.p.a. poprzez skierowanie decyzji do podmiotu, który nie powinien być stroną w sprawie, błędną wykładnie art. 5 ustawy o transporcie drogowym.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym spółka podniosła, że przepis ten nie powinien być odnoszony do przedsiębiorcy, który profesjonalnie, na podstawie licencji, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie przewozu drogowego osób. Podniosła, iż zakazanie przedsiębiorcy posiadającemu licencję (lub zezwolenie) na wykonywanie transportu drogowego umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem oraz telefonem przedsiębiorcy oznaczałoby naruszenie fundamentalnych dla działalności gospodarczej zasad wolności jej prowadzenia oraz równości konkurencji co stanowiłoby o niezgodności tego przepisu z zapisami art. 20 i 22 Konstytucji RP oraz ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, że przepis ten nie powinien być odnoszony do przedsiębiorcy, który profesjonalnie, na podstawie licencji, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie przewozu drogowego osób.
Komendant [...] Policji pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej cytowana jako p.p.s.a) przekazał skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Pismem procesowym z dnia 20 listopada 2007 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie. Do w/w wniosku dołączył kserokopię wniosku O. w W. z dnia 17 września 2007 r. skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz niezgodności z art. 2 Konstytucji RP art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw. Z odciśniętej na wniosku prezentaty wynika, iż został on złożony w Trybunale Konstytucyjnym w dniu 18 września 2007 r. Pełnomocnik oświadczył ponadto, iż powyższy wniosek został zarejestrowany w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą akt Tw 37/07.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Ze złożonej do akt sprawy kserokopii wniosku z dnia 17 września 2007 r. wynika, że O. w W. wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie, że art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym jest niezgodny z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz, że art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP (sygn. akt Tw 37/07).
W rozpatrywanej sprawie Komendant [...] Policji decyzją z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Komendanta Komendy Rejonowej Policji W. z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] w części dotyczącej m.in. nałożenia kary pieniężnej za umieszczanie na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych oraz umieszczenia w pojeździe taksometru, zaś podstawą rozstrzygnięcia było stwierdzone w trakcie kontroli, naruszenie przez skarżącą m.in. art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że w rozpatrywanym przypadku zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i w konsekwencji stosownie do powołanego przepisu orzekł jak w sentencji.