Uzasadnienie
Skarżąca – E. P., reprezentowana przez radcę prawnego, z zachowaniem trybu i terminu złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, którą należycie opłacono (k. 13).
Wobec tego, że do skargi nie zostało załączone żadne pełnomocnictwo, jak również nie został podany PESEL skarżącej, WSA wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa oraz podanie numeru PESEL skarżącej.
Pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednocześnie załączając żądane przez Sąd pełnomocnictwo, jak i podając numer PESEL skarżącej.
WSA postanowieniem z 9 września 2020 r. (k.
- 24) odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Orzeczenie to – wynikiem oddalenia przez NSA zażalenia, stało się prawomocne z dniem 22 stycznia 2021 r. (II GZ 392/20).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2019 r., poz. 2325), dalej "p.p.s.a." jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu.
Z akt sprawy wynika, że Pełnomocnik skarżącej, dnia 21 sierpnia 2020 r., został skutecznie wezwany do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni (z.p.o. k. 17). Zatem ustawowy, siedmiodniowy termin na uzupełnienie owych braków upłynął 28 sierpnia 2020 r. i wobec przywołanego powyżej orzeczenia NSA z 22 stycznia 2021 r. w sprawie II GZ 392/20 nie został przywrócony.
WSA stwierdza zatem, że zarówno żądane pełnomocnictwo, jak i podanie numeru PESEL nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu – tj. 31 sierpnia 2020 r.
Z tych względów Sąd odrzucił skargę, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.