Uzasadnienie
W dniu 9 lutego 2008 r. skarżący A. K. wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 1628/06 oddalającego jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji udzielającej licencji i odmowy wydania licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r, Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna od wyżej wymienionego wyroku powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
W niniejszej sprawie skargę kasacyjną sporządzoną osobiście wniósł skarżący [...], który nie ma wymienionych kwalifikacji, a zatem nie jest uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Zgodnie natomiast z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez stronę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art.175 § 1 powołanej ustawy nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997, ICZ 23/97 OSNC 1997/6-7/77; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004r. FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202).
W tym miejscu podkreślić należy, iż w piśmie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2008 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 14 stycznia 2008 r.) A. K. został prawidłowo pouczony o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia, a także o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Zgodnie z treścią art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r, Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.