Uzasadnienie
Skarżący, T. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] maja 2016 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zaliczenia III roku aplikacji radcowskiej.
Postanowieniem z 2 grudnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1650/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w niniejszej sprawie.
Pismem z 13 stycznia 2017 r. skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego postanowienia.
W wykonaniu zarządzenia z 20 stycznia 2017 r., przy piśmie z 25 stycznia 2017 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 stycznia 2017 r. (k. 41), wezwano stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy z odpisem dla strony przeciwnej, uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Na wykonanie wezwania zakreślono stronie termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Przy piśmie z 6 lutego 2017 r. pełnomocnik skarżącego przedłożył pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W treści pisma oświadczył, że wnosi o przeprowadzenie rozprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu ze względu na to, że nie usunięto jej braków formalnych, pomimo wezwania sądu.
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z art. 176 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać: (1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; (2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; (3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 p.p.s.a.).
W badanej sprawie wniesiona przez pełnomocnika skarżącego skarga kasacyjna nie zawierała wspomnianego wniosku o rozpoznanie na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w związku z czym wezwano pełnomocnika do usunięcia ww. braku pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wezwano pełnomocnika do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej oraz przedłożenia pełnomocnictwa upoważniającego go do działania w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W terminie otwartym do uzupełnienia braków pełnomocnik skarżącego nadesłał wymagane pełnomocnictwo, uiścił wpis od skargi kasacyjnej oraz złożył jeden egzemplarz wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
W ocenie Sądu, czynności złożenia oświadczenia nie można uznać za skuteczne usunięcie braku formalnego skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Obowiązek ten dotyczy wszystkich pism procesowych, a więc również pisma zawierającego wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, jeżeli wniosek taki nie został złożony wraz ze skargą kasacyjną. W orzecznictwie panuje utrwalony już pogląd, że niedołączenie przez stronę wymaganej liczby odpisów pisma stanowi brak formalny, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów pisma przez sąd. Takie stanowisko przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 18 grudnia 2013 r. (I OPS 13/13, ONSAiWSA 2014/3/39) w odniesieniu do braków – skargi - pisma wszczynającego postępowanie sądowoadministracyjne w I instancji, podobnie przyjmuje się w odniesieniu do pism stanowiących środki zaskarżenia (por. postanowienie NSA z 12 lutego 2015 r., II FZ 1988/14, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przesłanym przez Sąd do pełnomocnika strony skarżącej wezwaniu, do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, pełnomocnik poinformowany został o obowiązku złożenia wniosku o przeprowadzenie rozprawy lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy w odpisie dla organu oraz pouczany został o konsekwencjach wynikających z braku dopełnienia ww. obowiązku.
Należy zatem stwierdzić, że pełnomocnik skarżącego składając tylko jeden egzemplarz pisma zawierającego wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, nie uzupełnił skutecznie braków skargi kasacyjnej, pomimo wezwania sądu.
Jednoznaczna treść art. 47 p.p.s.a., wymagającego dołączenia odpisów do każdego pisma oraz art. 177a p.p.s.a., ustanawiającego sankcję nieusunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, nie pozwalają na inną ocenę zaistniałej w sprawie sytuacji.
Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji postanowienia.