Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Spółki Jawnej T. z siedzibą w D. (dalej: "skarżąca", "spółka") z uwagi na niewykonanie przez skarżącą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi tj. złożenia pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego spółki.
Z przyjętego przez Sąd stanu faktycznego ustalonego na podstawie zawartości akt sądowych wynikało, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 23 maja 2014 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego spółki, obrazującego sposób reprezentacji i osoby do tej reprezentacji upoważnione. Nadto wezwano skarżącą do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe zarządzenia zostały odebrane przez I. M. w dniu 13 czerwca 2014 r. Skarżąca w dniu 16 czerwca 2014 r. dokonała wpłaty kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, jednakże nie nadesłała odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego.
Odpis postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi doręczono skarżącej w dniu 3 września 2014 r.
W piśmie procesowym wniesionym w dniu 3 października 2014 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego tj. złożenia odpisu KRS-u spółki. W motywach wniosku skarżąca podniosła, że nie wykonała wezwania dotyczącego złożenia KRS-u, bowiem przesyłka którą otrzymała w dniu 13 czerwca 2014r. nie zawierała zarządzenia w tym przedmiocie. Jednocześnie skarżąca podniosła, że zapoznała się z pouczeniem, iż od postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi przysługuje skarga kasacyjna, jednakże z uwagi na fakt, iż skarga kasacyjna przysługuje jednie od kwestii merytorycznych, strona zdecydowała się złożyć wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych, zachowując jednocześnie 30-dniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 85 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a", czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przy czym, jak stanowi przepis art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Strona powinna wraz z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Z kolei, w myśl art. 88 p.p.s.a. zdanie pierwsze spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z przywołanych regulacji prawnych wynika, że przystąpienie do merytorycznej oceny rzeczonego wniosku musi zostać poprzedzone badaniem, czy wniosek jest dopuszczalny i czy został on wniesiony w terminie. Dopiero bowiem spełnienie tych warunków pozwala Sądowi przejść do etapu oceny jego zasadności.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że istnieje przeszkoda do merytorycznej oceny przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu, gdyż zachodzi jedna z przyczyn wymienionych w art. 88 p.p.s.a., mianowicie uchybienie siedmiodniowemu terminowi do jego złożenia (art. 87 § 1 p.p.s.a.).
Akta sprawy wskazują, że postanowienie Sądu z dnia 31 lipca 2014 r. w przedmiocie odrzucenia skargi, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w ustawowym terminie, zostało doręczone skarżącej w dniu 3 września 2014 r. Nie ulega więc wątpliwości, że w tym dniu skarżąca dowiedziała się o fakcie nieuzupełnienia jednego z braków formalnych skargi. W konsekwencji, siedmiodniowy termin do złożenia przedmiotowego wniosku o przywrócenie uchybionego terminu upływał z dniem 10 września 2014 r. Tymczasem pismo procesowe, w którym skarżąca zawarła żądanie przywrócenia terminu, zostało wniesione (za pośrednictwem operatora pocztowego) w dniu 3 października 2014 r., tj. po upływie terminu, określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a.
W świetle powyższego, na podstawie art. 88 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.