Uzasadnienie
Komisja Nadzoru Audytowego postanowieniem z [...] kwietnia 2015 r. nr [...], na podstawie art. 123, art. 124 oraz art. 97 § 1 i art. 98 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., nazywanej dalej: "K.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku K. H. (nazywanej dalej: "Skarżącą") z [...] grudnia 2014 r. o zawieszenie postępowania w sprawie z odwołania Skarżącej z [...] grudnia 2014 r. od uchwały Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z [...] października 2014 r. nr [...] w sprawie skreślenia z rejestru biegłych rewidentów, odmówiła zawieszenia postępowania, pouczając, że stronie nie przysługuje prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Pismem z [...] czerwca 2015 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie Komisji Nadzoru Audytowego [...] kwietnia 2015 r.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych, poddanych kognicji sądu administracyjnego jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a.").
Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W myśl art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W świetle art. 101 § 3 K.p.a. zażalenie służy na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania.
Zaskarżone postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w tym przepisie, jak również art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. a zatem rozpoznanie przez Sąd skargi na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania należało uznać za niedopuszczalne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 172/13). Rozwiązanie takie koresponduje z treścią art. 142 K.p.a., albowiem postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. A więc w przypadku postanowień nietamujących biegu postępowania, w tym postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania, istnieje możliwość jego kontroli w ramach zaskarżenia go w odwołaniu od decyzji. Za takim rozumieniem przepisu przemawia także art. 12 K.p.a. konstruujący zasadę szybkości postępowania.
Skoro obowiązujące w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia przepisy procedury administracyjnej nie przewidują samoistnego środka zaskarżenia postanowień o odmowie zawieszenia postępowania, to rozpoznanie przez Sąd administracyjny skargi na to postanowienie należało uznać za niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucić.