Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 lipca 2008 r. skarżący, J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową i myśliwską.
Z protokołu rozprawy, jaka miała miejsce w dniu 2 grudnia 2008 r. wynika, iż po wywołaniu sprawy nikt się nie stawił a w aktach brak jest zwrotnego potwierdzenia odbioru od skarżącego zawiadomienia o wyznaczonym terminie rozpoznania sprawy. Z uwagi na powyższe Sąd postanowił o jej odroczeniu.
Pismem z dnia 4 grudnia 2008 skarżący wniósł o sporządzenie i doręczenie mu odpisu wyroku wydanego w dniu 2 grudnia wraz z uzasadnieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia sentencji wyroku.
W świetle powyższego wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku może być złożony dopiero po ogłoszeniu wyroku lub doręczeniu sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym. Wniosek złożony przed ogłoszeniem sentencji jest przedwczesny i jako taki nie wywołuje skutków procesowych (vide:
postanowienie SN z dnia 15 września 2000 r. I PKN 406/00, OSNAP 2002, nr 8, poz. 190, także - komentarz T. Woś Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005 r. str. 453).
Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2008 r., Sąd postanowił odroczyć termin rozpoznania sprawy z uwagi na brak w aktach potwierdzenia odbioru przez skarżącego zawiadomienia o terminie rozprawy. Powyższe oznacza, iż dotychczas nie wydano rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, a zatem wniosek skarżącego z dnia 4 grudnia 2008 r. należało uznać za przedwczesny, niewywołujący skutków procesowych.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 141 § 2 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.