Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 92 ust. 1, art. 18 ust. 1 i ust. 2, art. 18b ust.1 pkt 2, pkt 3, pkt 7, ust.2 pkt 2, pkt 3, pkt 5, art. 20 ust. 1a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - utd (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) oraz Ip. 2.2. pkt 3 oraz 4.1 załącznika do tej ustawy, a także § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 8 sierpnia 2006 r. w sprawie opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 151, poz. 1089) utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2007 r. o nałożeniu na J. P. kary pieniężnej w wysokości 6 500 złotych za:
wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych (3000 zł), wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu dotyczących ustalonej trasy pojazdu (3000 zł), wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty (500 zł).
Skargą złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 18 września 2007 r. skarżący zaskarżył powyższą decyzję w zakresie kary 6000 złotych, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. Zaskarżonym decyzjom zarzucił błędną ocenę stanu faktycznego poprzez nie wzięcie pod uwagę jego wyjaśnień i dowodów składanych w toku postępowania administracyjnego, a mianowicie:
- - wykupionej w przeddzień kontroli tj. 13 listopada 2006 r. i skasowanej dla pojazdu nr rej. [...] siedmiodniowej karty drogowej, której część nalepiona na szybie została na stłuczonej w dniu 13 listopada 2006 r. szybie, która tego dnia została wymieniona, co wynika z załączone faktury, a strona
- - 3- przedłożyła fotografie karty znajdującej się na tej szybie oraz złożyła drugą część tej karty opłaty poświadczoną notarialnie;
- - część obsługiwanych przystanków nie była objęta zezwoleniem, ponieważ uległy likwidacji, ale w sprawie objęcia zezwoleniem nowych przystanków ponad rok toczyło się postępowanie administracyjne.
W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W tym miejscu wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 7 listopada 2007 r. (sygn. akt III SA/Gd 325/07) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, mając za podstawę art. 193 Konstytucji RP, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: czy przepisy art. 92 ust. 1 w zw. z pkt 4.1 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. utd. są zgodne z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji RP w zakresie w jakim zrównują odpowiedzialność osób, które uiściły opłatę za przejazd po drogach krajowych, ale nie posiadały karty opłaty drogowej w pojeździe w czasie kontroli, z osobami które należnej opłaty za przejazd nie uiściły w ogóle.
Na gruncie niniejszej sprawy przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2007 r. o nałożeniu na J. P. kary pieniężnej w wysokości 6 000 złotych za:
* wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych (3000 zł),
* wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu dotyczących ustalonej trasy pojazdu (3000 zł),
Zatem w przedmiocie pierwszego zarzutu podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią m. in. przepisy art. 92 ust. 1 utd. oraz Ip. 4.1 załącznika do utd.
W świetle powyższego, w ocenie Sądu należało uznać, iż skoro przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP przepisu stanowiącego podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji to rozstrzygnięcie zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy ze skargi J. P. w pełni zależne jest od wyniku postępowania zainicjowanego pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego.
Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, iż w sprawie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i tym samym z pełni uzasadnione jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.