Uzasadnienie
Dnia 8 grudnia 2008 r. - w sprawie ze skargi M. C. (dalej skarżący), Sąd wydał wyrok oddalający skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...].
Dnia 18 grudnia 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku.
Sąd postanowieniem z dnia 19 stycznia 2009 r. odmówił sporządzenia wnioskowanego uzasadnienia, z uwagi na przekroczenie przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o jego sporządzenie, określonego w art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a.
Skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. (k. 38 akt), sprecyzowanym następnie pismem z dnia [...] lutego 2009 r. (k. 50 akt) złożył skargę kasacyjną od rzeczonego na wstępie wyroku.
Sąd postanowieniem z dnia 23 lutego 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną z uwagi na to, że w niniejszej sprawie nie zostało sporządzone uzasadnienie wyroku, co warunkowało skuteczne jej wniesienie.
Skarżący pismem z dnia [...] marca 2009 r. (k. 62 akt), sprecyzowanym następnie pismem z dnia [...] marca 2009 r. (k. 67 akt) złożył zażalenie na postanowienie Sądu odrzucające skargę kasacyjną. Zażalenie to zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, który nie jest ani radcą prawnym, ani adwokatem.
Wobec powyższego Sąd postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2009 r. odrzucił ww. zażalenie, jako sporządzone przez nieuprawnioną osobę.
Skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. (k. 80 akt) zwrócił się do Sądu z prośbą o przedłużenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Sąd pismem z dnia [...] maja 2009 r. (k. 83 akt) poinformował skarżącego, iż jego wniosek o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może zostać uwzględniony, gdyż termin do wniesienia skargi kasacyjnej - określony w art. 177 § 1 p.p.s.a.- jest terminem ustawowym, zatem niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie. Ponadto poinformował skarżącego, iż powodem odrzucenia skargi kasacyjnej nie było uchybienie terminu do jej wniesienia, ale wniesienie jej bez uprzedniego sporządzenia uzasadnienia wyroku. Sąd, uwzględniając treść art. 6 p.p.s.a nadmienił, iż ewentualne czynności skarżącego, mające na celu zaskarżenie ww. wyroku Sądu winny zostać poprzedzone złożeniem przez niego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia rzeczonego wyroku.
Skarżący pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. (nadanym na adres Sądu w Urzędzie Pocztowym dnia 2 czerwca 2009 r.) wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, przyjmując najkorzystniejszą dla skarżącego sytuację, że datą - dniem ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku, od której należy liczyć siedmiodniowy termin - przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a., jest dzień, w którym skarżący otrzymał pismo Sądu z dnia [...] maja 2009 r., tj. dzień 25 maja 2009 r. Zatem ustawowy siedmiodniowy termin do skutecznego wniesienia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg dnia 26 maja 2009 r., a jego ostatnim dniem był 1 czerwca 2009 r. Przedmiotowy wniosek nadano w urzędzie pocztowym, na adres Sądu dnia 2 czerwca 2009 r., w konsekwencji uchybiając terminowość jego złożenia, co skutkuje koniecznością jego odrzucenia.
Sąd mając powyższe ustalenia na względzie oraz na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.