Uzasadnienie
B. Sp. z o. o. z siedzibą w C. (dalej jako skarżąca, spółka) wniosła w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W treści formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy spółka wskazała, iż wartość środków trwałych wynosi 8.367.225,34 złotych, a wysokość zysku na koniec 2014 roku 370.787,35 złotych. Spółka wskazała także, że posiada na rachunkach bankowych oraz w kasie środki pieniężne w kwocie1.215.373,21. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że ma trudności płatnicze związane z kryzysem na rynku [...].
Z kolei z przesłanych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, że strona w okresie od dnia 1 stycznia 2015 roku do dnia 30 września 2015 roku przy przychodach w wysokości 54.438.359 zł osiągnęła dochód w kwocie 223.924,86 zł (załączono rachunek zysków i strat potwierdzające powyższe), natomiast w roku 2014 r. przy przychodach w wysokości 80.851.891,11 zł osiągnęła dochód w wysokości 754.316,75 zł (załączono CIT-8 za rok 2014 r. potwierdzający powyższe). Skarżąca nadesłała także wyciągi z rachunków bankowych.
Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Istotnym jest, że ustawodawca nie wprowadza wymogu braku jakiegokolwiek majątku, ale warunek braku środków, gdyż tylko za pomocą środków pieniężnych ponoszone są koszty postępowania.
Co więcej, w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż osoba prawna obowiązana jest do wykazania nie tylko tego, że nie posiada niezbędnych środków, ale również tego, że podjęła wszelkie niezbędne kroki, aby zdobyć fundusze na pokrycie wydatków związanych z postępowaniem (p. postanowienie NSA z dnia 1 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 266/08; postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt I GZ 62/08; postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 123/12 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Na gruncie niniejszej sprawy należy stwierdzić, że sytuacja strony skarżącej nie daje podstaw do przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych. Istotne w sprawie jest, że spółka posiada środki pieniężne w kwocie 1.215.373,21 zł. Zauważyć także należy, że rok 2014 spółka zakończyła odnotowując zysk na poziomie 754.316,75 złotych a w okresie od dnia 1 stycznia 2015 roku do dnia 30 września 2015 roku osiągnęła dochód w kwocie 223.924,86 złotych. Posiada środki trwałe o wartości 8.367.225 zł, a jej przychody w roku 2014 wyniosły 80.851.891,11 zł, a w okresie styczeń-wrzesień 2015 r. 54.438.359 zł.
Reasumując, przy uwzględnieniu zarówno wartość środków trwałych, skali przepływów finansowych na rachunkach skarżącej, środków pieniężnych posiadanych przez skarżącą oraz przychodów i dochodów uzyskiwanych w roku poprzednim i bieżącym stwierdzić należy, że prowadzi ona działalność znacznych rozmiarów, w związku z tym brak jest podstaw do uznania, że konieczność poniesienia w niniejszej sprawie kosztów sądowych, które na obecnym etapie postepowania ograniczają się do kwoty 200 zł należnych z tytułu wpisu sądowego od skargi, przekracza zakres jej możliwości finansowych.
Zauważyć należy, że spółka jest profesjonalnym uczestnikiem obrotu gospodarczego – przedsiębiorcą prowadzącym swą działalność w celach zarobkowych, z tego też względy koszty prowadzenia spraw sądowych zaliczają się do zwykłych kosztów jej działalności, nie może więc oczekiwać, że zostaną one pokryte ze środków publicznych, co w praktyce oznacza przerzucenie ich na podatników.
W konkluzji podkreślić należy że spółka nie wykazała, by konieczność poniesienia przez nią kosztów sądowych odbiegała od innych ciężarów finansowych, jakie ponosi w związku z prowadzoną przez nią działalnością. Ubieganie się przez stronę skarżącą o prawo pomocy nie może prowadzić do redystrybucji jej środków w kierunku wykonywania umów cywilnoprawnych bądź regulowania innych należności, kosztem opłat sądowych należnych względem Skarbu Państwa.
Tym samym stwierdzić należy, że spółka nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie
Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji