Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 12 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1972/13

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Urszula Wilk przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 12 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1972/13
Sprawa
w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr. [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 30 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną B. sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: "skarżąca" lub "Spółka"), od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 września 2014 r. oddalającego skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Skarżąca z zachowaniem ustawowego terminu pismem z 15 października 2015 r. (data stempla pocztowego) wniosła na ww. postanowienie zażalenie, które z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 stycznia 2016 r.

Spółka pismem z 6 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) z zachowaniem ustawowego terminu wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym, jak wynika z dodatkowych wyjaśnień skarżącej nadesłanych pismem z 10 marca 2016 r., zawarła m.in. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 30 września 2015 r. Wezwaniem z 23 lutego 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia przez nadesłanie odpisu zażalenia oraz oryginału lub poświadczonej notarialnie za zgodność z oryginałem kopii dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do reprezentacji Spółki. Jak wynika z akt sądowych, skarżąca w terminie wskazanym w wezwaniu nadesłała informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców wraz z odpisem zażalenia z 15 października 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z 6 lutego 2016 r. zostało doręczone Spółce 3 marca 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 245 akt sądowych), w związku z czym termin do usunięcia uchybień upływał 10 marca 2016 r. W terminie tym skarżąca przesłała informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców wskazującą na sposób oraz osoby umocowane do reprezentacji Spółki na dzień wniesienia zażalenia. Jednocześnie skarżąca nie nadesłała brakującego odpisu zażalenia z 6 lutego 2016 r., zamiast niego przekazując odpis zażalenia z 15 października 2015 r. Z uwagi na powyższe zdaniem Sądu Spółka nie uzupełniła w terminie braków formalnych złożonego zażalenia, w związku z czym uznać należy, że zachodzi podstawa do jego odrzucenia.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.