Uzasadnienie
Postanowieniem z 30 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną B. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka"), od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 września 2014 r. oddalającego skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Skarżąca z zachowaniem ustawowego terminu pismem z 15 października 2015 r. (data stempla pocztowego) wniosła na ww. postanowienie zażalenie, które z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 stycznia 2016 r.
Spółka pismem z 6 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) z zachowaniem ustawowego terminu wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym, jak wynika z dodatkowych wyjaśnień skarżącej nadesłanych pismem z 10 marca 2016 r., zawarła m.in. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 30 września 2015 r. Wezwaniem z 23 lutego 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia przez nadesłanie odpisu zażalenia oraz oryginału lub poświadczonej notarialnie za zgodność z oryginałem kopii dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do reprezentacji Spółki.
Postanowieniem z 12 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższe zażalenie z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych przez nienadesłanie brakującego odpisu zażalenia.
Skarżąca pismem z 28 kwietnia 2016 r. z zachowaniem ustawowego terminu wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zawarła dodatkowo wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 stycznia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z treścią art. 88 powołanej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 stycznia 2016 r., należy wskazać, że z akt sprawy wynika, że postanowienie to zostało doręczone skarżącej 30 stycznia 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 239 akt sądowych). Zatem termin do złożenia zażalenia upływał w poniedziałek 8 lutego 2016 r. Z akt sprawy wynika jednocześnie, że skarżąca nadała zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 stycznia 2016 r. zachowaniem terminu, gdyż dokonała tej czynności 6 lutego 2016 r.
Wobec powyższego, w ocenie Sądu złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 stycznia 2016 r. jest niedopuszczalny, gdyż brakuje ustawowych warunków jego dopuszczalności (art. 86 § 1 p.p.s.a.), co wynika z faktu dokonania czynność w terminie (zob. B. Dauter LEX 2013 Komentarz do art. 88 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, teza 3).
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.