Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzjami z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] i z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] działając w oparciu o art. 127 § 3 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), art. 13 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 13 k ust. 1 pkt 1, art. 13k ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (teks jedn. Dz. U. Nr 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) nałożył na M. J. (zwanego dalej "skarżącym") karę pieniężną za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Na powyższe decyzje skarżący złożył skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w których wniósł o ich uchylnie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o oddalenie skarg.
Na rozprawie w dniu 14 czerwca 2013 r. skarżący złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Jako podstawę prawną wskazał art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) i zadane Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego dotyczącego ustalenia zgodności z prawem przepisów ustawy o drogach publicznych. Do niniejszego wniosku przychylił się również pełnomocnik organu.
Jednocześnie na rozprawie Sąd w oparciu o przepis art. 111 § 2 p.p.s.a. postanowił połączyć obie skargi do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić dalej sprawę pod sygn. akt VI SA/Wa 205/13.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W tym miejscu wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 201/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając za podstawę art. 193 Konstytucji RP i art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 roku o Trybunale Konstytucyjnym – wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z następującym pytaniem prawnym: czy art. 13k ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1981 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm.) jest zgodny z art. 2 Konstytucji RP.
Na gruncie niniejszej sprawy przedmiotem kontroli sądowej są decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012 r. nakładające na skarżącego karę pieniężną za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Podstawę materialnoprawną zaskarżonych decyzji stanowi m. in. przepis art. 13 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 13 k ust. 1 pkt 1, art. 13k ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (teks jedn. Dz. U. Nr 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.). W świetle powyższego w ocenie Sądu należało uznać, iż skoro przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP przepisu stanowiącego podstawę materialnoprawną zaskarżonych decyzji to rozstrzygnięcie zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy w pełni zależne jest od wyniku postępowania zainicjowanego pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego.
Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, iż w sprawie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i tym samym z pełni uzasadnione jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.